Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym.
Postrzega siebie jako osobę bezdomną. Powiada, że nie posiada własnego domu ani mieszkania. Twierdzi, że z uwagi na związane z tym koszty utrzymania i nieopłacalność upraw posiadane 2,5 ha gruntu rolnego oddał w nieodpłatną dzierżawę. Wskazał na debet w wysokości 2000 na ROR oraz egzekwowane przez komornika wierzytelności w kwotach 1300 zl i 2000 zł.
Swoje dochody oszacował na 1018,84 zł renty inwalidzkiej.
Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Powiada, że znajduje się bardzo ciężkiej sytuacji. Jest osobą samotną. Przez okres czterech lat był praktycznie bez środków do życia, wskutek czego utracił tez majątek jaki posiadał. Wskazując na zobowiązania i stałe wydatki podał, że komornik egzekwuje miesięcznie 301,05 zł, na opał musi przeznaczać rocznie ok. 2400 zł co w ujęciu miesięcznym daje kwotę 120 zł, baz kosztuje go 70 zł, energia elektryczna 40 zł, podatek od nieruchomości to rocznie wydatek 620 zł czyli miesięcznie 52 zł. Prócz tego wyżywienie 4 piesków kundli kosztuje go ok. 200 zł. W sumie stałe miesięczne koszty wyliczył na 783,05 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym sprawę opatrzono symbolem "6339" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako dotyczącą zatrudnienia i bezrobocia. Skoro zaś skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b) ppsa - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków – rozpoznanie wniosku w tym zakresie jego jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie ustanowienia adwokata. Zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest bowiem związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu.
Nie posiada bowiem znaczącego majątku, boryka się z zadłużeniem i egzekucją komorniczą a podstawę jego utrzymania stanowi stosunkowo niewielka renta inwalidzka. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje po opłaceniu wykazanych stałych kosztów wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.