Uzasadnienie
Ł. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 czerwca 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kat. A. Zarządzeniem z 11 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193).
W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 11 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1146/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego Ł. C. na powyższe postanowienie WSA w Krakowie.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego Ł. C. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dniu od daty doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu błędnie podano numer rachunku bankowego Sądu, na który skarżący mógł, alternatywnie do uiszczenia w kasie Sądu, dokonać wpłaty wpisu.
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd odrzucił skargę Ł. C. ze względu na nieuiszczenie wpisu w wymaganym terminie.
W piśmie z dnia 17 marca 2014 r. (nadanym w dniu 18 marca 2014 r.), skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu podał, że o braku fiskalnym skargi, skutkującym jej odrzuceniem, dowiedział się w dniu 12 marca 2014 r., kiedy doręczono mu odpis postanowienia Sądu z dnia 30 stycznia 2014 r. Wpisu nie uiścił nie ze swej winy, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu z dnia 11 grudnia 2013 r. zawierało nieprawidłowy numer konta bankowego.
Na wezwanie Sądu z dnia 11 kwietnia 2014 r., skarżący nadesłał bankowe potwierdzenie wykonania przelewu kwoty 200 zł tytułem uiszczenia wpisu od skargi, z którego wynikało, że operacji tej dokonano w dniu 16 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika, że aby wniosek o przywrócenie terminu można było uwzględnić, konieczne jest spełnienie jednocześnie trzech przesłanek:
w sprawie zachodzi okoliczność braku winy strony w niedochowaniu terminu, wniosek o jego przywrócenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której terminu uchybiono.
Mając na uwadze powyższe w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd uznał, że mimo braku winy strony w uchybieniu terminowi, nie zostały spełnione pozostałe przesłanki dające podstawy do uwzględnienia wniosku.
W ocenie Sądu, z samego wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wynika, że skarżący o niezawinionej przyczynie nieuiszczenia wpisu, którą bezsprzecznie był błędnie wskazany numer rachunku bankowego Sądu, dowiedział się w dniu 19 grudnia 2013 r. w wyniku rozmowy telefonicznej z sekretariatem Sądu.
Skoro zatem w tym dniu ustała przyczyna niemożności uiszczenia wpisu, skarżący miał już bowiem świadomość co do faktu, że numer rachunku bankowego Sądu podany w wezwaniu jest błędny, uznać należy, iż od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) oraz dokonania czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W okolicznościach przedmiotowej sprawy termin powyższy upłynął z dniem 27 grudnia 2013 r.
Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżący wniósł w dniu 18 marca 2014 r. (data stempla pocztowego), zaś uiszczenia wpisu dokonał w dniu 16 kwietnia 2014 r. Z porównania tych dat wynika dodatkowo, że skarżący nie dochował także wymogu określonego w art. 87 § 4 P.p.s.a. i nie dokonał uiszczenia wpisu równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, czyniąc to dopiero po wezwaniu Sądu o przedłożenie dokumentu potwierdzającego fakt dokonania przelewu środków tytułem wpisu od skargi.
Sąd rozpoznający sprawę podziela pogląd, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98).
W niniejszej sprawie, skarżący nie dochował należytej staranności w zabezpieczeniu swych interesów w postępowaniu sądowym, bowiem mimo tego, że miał świadomość skutków procesowych nieuiszczenia wpisu (zarówno w wezwaniu z dnia 11 grudnia 2013 r., jak i we wcześniejszym wezwaniu z dnia 16 lipca 2013 r. wskazany był rygor odrzucenia skargi) nie podjął po dniu 19 grudnia 2013 r. działań prowadzących do skutecznego uiszczenia wpisu, zwlekając z wnioskiem o przywrócenie terminu do czasu otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu 12 marca 2014 r., a z uiszczeniem wpisu – do wezwania o przedłożenie dokumentującego to potwierdzenia bankowego.
Wskazać też można, że skarżący miał możliwość prostego ustalenia prawidłowego numeru rachunku bankowego Sądu po ustaleniu jego wadliwości w dniu 19 grudnia 2013 r., bowiem błędne w tym zakresie wezwanie Sądu z dnia 11 grudnia 2013 r. odsyłało wprost do pierwotnego wezwania z dnia 16 lipca 2013 r., w którym rachunek bankowy Sądu został wskazany prawidłowo.
Wszystkie powyższe okoliczności prowadzą do konkluzji, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie może zostać uwzględniony ze względu na naruszenie przepisów art. 87 § 1 i 87 § 4 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Zwrot kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, że skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.