Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] po rozpatrzeniu odwołania T. i S. małż. K., decyzją z dnia [...] 2004 r. [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...]2004 r. znak. [...] orzekającą o odmowie wprowadzenia zmiany w części opisowej operatu ewidencji gruntów dla obrębu [...] gm. [...] polegającej na zmianie osoby właściciela działki ewid. A.Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art.138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 7 " b" ust.2 pkt2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn.zm.).
Uzasadniając decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcie.
Aktem własności ziemi z [...].1979 r. Naczelnika Miasta i Gminy w [...] Nr [...], stwierdzono nabycie, przez S. i M. małż. K., w trybie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, szeregu działek a m.in. działki [...] położonej w [...]. Parcela 1A (obecnie oznaczona w ewidencji jako dz.ewid. A) objęta jest księgą wieczystą [...] (dawna [...]) jako stanowiąca przedmiot wspólności ustawowej małżeńskiej S. i M. K. W ewidencji gruntów M. i S. K. wpisani są jako właściciele działki ewid. A
Do założonej nowej ewidencji gruntów szereg zastrzeżeń wniosła T. K., m.in. kwestionując "wpis M. K. na działkę 1A nowe ozn.A jako objętą postanowieniem sądowym z dnia [...]. 1969 r."
Burmistrz Miasta i Gminy w [...] w ramach zawartego porozumienia wszczął [...].2001 r. postępowanie " w sprawie zmiany wpisu właściciela działki A położonych w [...] ", a następnie decyzją z dnia [...] 2002 r. odmówił zmiany wpisu co do właściciela działki A. Od decyzji tej odwołanie wnieśli S. i T. małż. K. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2002 r. uchylił powyższą decyzją i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.
Wobec wygaśnięcia porozumienia zawartego między Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...] a Burmistrzem Miasta i Gminy [...] w sprawie powierzenia organom gminy prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej, organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w pierwszej instancji stał się, Starosta Powiatu [...] jako organ administracji geodezyjnej i kartograficznej.
Decyzją z dnia [...] 2004 r. znak. [...] Starosta Powiatu [...], orzekł o odmowie wprowadzenie żądanej zmiany podmiotowej co do działki ewid. A w [...].Za podstawę swojej decyzji opartej m.in. na przepisach art. 20, 21, 22, 23 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz §§ 44 pkt 2, 45, 46 i 47 rozporządzenia z 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Starosta przyjął następujące ustalenia;
Działka ewid. A (dawna pgr. [...]) objęta jest [...] (dawna [...]) jako własność S. i M. K. na podstawie aktu własności ziemi z dnia [...].1979 r. Nr [...] oraz wyrysu z mapy ewid. z [...]1987 r..Wpis w ewidencji gruntów co do działki A jest zgodny z księgą wieczystą. Działka ewid. B (dawna pgr. B1) objęta jest KW [...], (dawna [...]) jako własność na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej S. i T. K., na podstawie aktu własności ziemi również z dnia [...]1979 r. Nr [...]
W katastralnym rejestrze gruntów założonym w 1966 r, jako pierwszy rejestr pisany, figurują jako odrębne przedmioty własności; [...] o pow. [...] ha własność J. N. s. P.. i M. i [...] o pow. [...] ha własności J. N. s. P. i M. i [...] o pow. [...] ha własności B. Z. s.J. i J. Małż. T. i S. K., przedkładając niepotwierdzoną co do zgodności kserokopię prawomocnego postanowienie b. Sądu Powiatowego w [...] z dnia [...] 1963 r. o sygn. [...] w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości, twierdzili, że wymieniona w nim działka gruntowa A1 o pow. [...] ha jest tożsama z działką A1 objętą.w.z. i obejmuje obszar działki A3
Organ l instancji przyjął ustalenie, że powołana w powyższym postanowieniu A1 o pow. [...] ha nie jest tożsama z parcelą o tym samym numerze wykazaną w rejestrze gruntów.Stwierdzono, że powyższe postanowienie jak i powołana w nim dokumentacja geodezyjna nie zostały przekazane do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, ani nie były ujawnione w rejestrze gruntów z 1966 r.. Stwierdzono dalej, że w archiwum sądowym akt sprawy [...] nie odnaleziono.
Przyjmując ustalenie, że ujawniona w rejestrze gruntów A1 o pow. [...] ha, nie jest tożsama z parcelą o tym samym oznaczeniu o pow. [...] ha powołaną w Postanowieniu Sądu Rejonowego w [...] z [...]. 1963 r. sygn. [...], organ l instancji wskazał, że w ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej nie odnaleziono operatów geodezyjnych, z których wynikałyby podziały parceli A1 i w chwili obecnej nie można ustalić podstawy kolejnych zmian powierzchni i podziałów tej działki w księgach wieczystych. Podkreślono, że przeprowadzono także dowód z pomiaru kontrolnego w dniach [...].2003 r. i [...] 2003 r. dokonanego przez geodetę uprawnionego inż. K. P.. Pomiarem objęto m.in. działkę A, której dane ewidencyjne kwestionują T. i S. małż. K., oraz działki [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...]. W toku tych czynności przeprowadzono pomiar szczegółów sytuacyjnych, w oparciu o które porównano stan na gruncie ze stanem ujawnionym na mapie ewidencyjnej i w księgach wieczystych.
Analiza operatu wykazała niewielkie rozbieżności między stanem na gruncie a stanem ujawnionym na mapie ewidencyjnej, które nie są jednak przedmiotem sporu granicznego.Podkreślono, że mimo prawidłowego zawiadomienia w czynnościach związanych z ustaleniem granic i ich pomiaru nie uczestniczyli w nim T. i S. K. w związku z czym nie ustalono na gruncie przebiegu granicy pomiędzy działkami będącymi ich własnością a działkami własności M. i S. K. Organ l instancji odmawiając wprowadzenia zmiany podmiotowej zaakcentował, że księgi wieczyste Nr [...] dla A1 i [...] dla [...].kat.A3 zostały założone na podstawie wydanych aktów własności ziemi i przy księgach znajdują się dokumenty stanowiące podstawę dokonanych wpisów. Wskazano, że T. i S. małż. K. nie przedłożyli w toku postępowania żadnych dokumentów i dowodów wskazujących na odmienny niż ujawniony w księdze wieczystej stan prawny parceli A1. Zdaniem organu postanowienie sądu z 1963 r. nie może stanowić podstawy do wprowadzenia tej zmiany nie tylko z powodu nieuwierzytelnienia złożonej kserokopii, ale przede wszystkim z tego względu, że "w części obejmującej parcelę A3 zastąpione zostało tytułem własności w postaci aktu własności ziemi. Wskazano, że spór o prawo własności do działki A3 może być rozstrzygany jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym, co uzasadniało negatywne rozstrzygnięcie w postępowaniu ewidencyjnym.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przyjął, że T. i S. małż. K. złożyli w terminie odwołanie od decyzji, a jego treścią jest podtrzymanie zarzutu, że działki A i B odpowiadają A1 objętej postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z 23 marca 1963 r sygn. akt [...], oraz, że w związku z tym bezprzedmiotowe jest odsyłanie składających odwołanie na drogę postępowania sądowego.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy za własne przyjął ustalenia organu l instancji, dokonując dodatkowych ustaleń szczegółowych.Wskazano, że przedmiotem zniesienia współwłasności postanowieniem b. Sądu Powiatowego w [...][...].1963 r. były wchodzące w skład [...] m,in. parcele A1 B1
Zniesienia współwłasności dokonano w • odniesieniu do tych parcel przez przydzielenie ich w całości.Według powołanego w postanowieniu planu sytuacyjnego z [...]1962 r., parcele A1 i B1 sąsiadowały ze sobą, a postanowienie nie obejmowało parceli B3
Zdaniem organu odwoławczego analiza całości materiałów pozwala stwierdzić sprzeczność pomiędzy treścią aktów własności ziemi z [...].1979 Nr [...] i [...], a treścią postanowienia Sądu z [...]1963 r. polegającą na tym, iż opisana w nim parcela A nie jest tożsama z parcelą objętą "[...]", a parcela,,B3 objęta a.w.z. [...]" w postanowieniu Sądu w ogóle nie występuje. Okoliczności te potwierdzają w przekonaniu organu odwoławczego zmianę konfiguracji parcel A1 i B1 według stanu objętego aktami własności ziemi wydanymi w trybie ustawy o uregulowaniu własności ziemi i stanowiącego podstawę wpisu w księgach wieczystych.
Przytaczając przepis art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i Kartograficzne, podkreślono, że powołane postanowienie jako akt wcześniejszy nie może stanowić podstawy do wprowadzenia w ewidencję zmian odzwierciedlających później ustalony stan prawny. Podkreślono, że w postępowaniu ewidencyjnym nie jest dopuszczalne dochodzenie ani udowadnianie praw do nieruchomości, a przepis § 12 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.Nr 38 poz. 454) określa akty na, podstawie których uwidacznia się w ewidencji zmiany podmiotowe.
Podkreślając, że stan ewidencji gruntów zgodny jest ze stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych wskazano, że roszczenia T. i S. K. co do własności działki ewid. A mogą być jedynie przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym, co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła T. K. z wnioskiem o jej uchylenie w całości.Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 7, 77 § 1 kpa mającego istotny wpływ na wynik sprawy oraz na naruszeniu przepisu art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także przepisów §§ 44, 46 w zw. z § 35 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, pzo. 454). Zarzucono również naruszenie przepisu art. 107 kpa przez zamieszczenie błędnego pouczenia w decyzji co do trybu jej zaskarżenia. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów art.7 i 77 kpa przez błędne ustalanie stanu faktycznego i pominięcie istotnych okoliczności oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, podniesiono, ze w istocie przedmiotem sprawy nie było żądania wprowadzenia zmiany podmiotowej co do działki ewid.
A lecz prawidłowe ustalenie granic geodezyjnych działek objętych ewidencję gruntów i budynków, a nie rozstrzyganie o prawie do gruntu. Podniesiono, ze to właśnie postanowienie Sądu Powiatowego w [...] z [...]1963 r. sygn.akt [...] było podstawą założenia księgi wieczystej [...] dla działki A1, która miała powierzchnię [...] m 2,a aktualnie ujawniona powierzchnia na podstawie błędnego wyrysu geodezyjnego wynosi [...] m 2. Skarżąca podnosiła, że mapa sytuacyjna pomiaru kontrolnego z 2003 r prowadzi granicę działek A poprzez budynek skarżącej.
Zarzucono dalej, że działka A1 objęta [...] nie miała podanej powierzchni, a dopiero w 1987 r. wprowadzono do operatu powierzchnię [...] m2, jako powstałą z podziału działki A1
Zarzucono, że pomiar kontrolny nie wyjaśniał wątpliwości czy działka ewid. A odpowiada dawnej działce B3. Skarżąca operując powierzchniami z postanowienia z 1963 r dochodzi do wniosku, że podział działki A1 na działki B2 i B3 dokonany w 1987 r a służący opisowi działki B3 w księdze wieczystej był fikcyjny, gdyż określono obszar w rzeczywistości o mniejszej powierzchni niż przyjęta do podziału. Zdaniem skarżącej organy bezkrytycznie podeszły do wyników pomiaru kontrolnego, który winien uwzględnić stan użytkowania.
W świetle powyższych zarzutów, decyzja narusza art.22 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż wypis i wyrys ewidencyjny stanowią podstawę do oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej.
W uzupełniającym skargę piśmie złożonym w dniu rozprawy pełnomocnik skarżącej powołując się na protokół graniczny z [...]. 1989 r. ks.rób. [...] twierdził, że granica działek A1 od strony południowo-zachodniej biegnie wzdłuż ogrodzenia, co wskazuje, że sporu co do posiadania nie ma gruncie, a stan ewidencji jest niezgodny ze stanem spokojnego posiadania.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia i stanowisko, że przy powołanym postanowieniu z dnia [...]1963 r. brak dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej wprowadzenie zmiany, która w istocie zmierza do zmiany właściciela działki A
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu Przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270, późn.zm.) -dalej ustawa p.p.s.a - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.Rozpoznając skargę -stosownie do przepisu art.134§1 powołanej ustawy-Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną. Przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na tle powyższych regulacji, kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn częściowo innych niż przytoczone na jej poparcie zarzuty.
I. Zgodnie z przepisem art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przytoczone unormowanie, nie pozostawia wątpliwości, iż organowi odwoławczemu nie przysługuje swoboda w ocenie czy rozpoznać lub nie rozpoznać odwołanie złożone z uchybieniem terminu, lecz obligowany jest do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jeśli uchybienie takie ma miejsce, oraz że przesłankę zachowania terminu obowiązujący jest badać z urzędu. Tylko wówczas, gdy wniesiona została z zachowaniem wymogów art. 58 § 2 kpa prośba o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania, rozstrzygnięcie w przedmiocie tej prośby ma znaczenie prejudycjalne dla postanowienia opartego na przepisie art.134 k.p.a.
Stan przedstawionych akt postępowania dowodzi, iż przystępując do rozpatrzenia odwołania, organ odwoławczy uchylbił wynikającemu z art. 134 kpa obowiązkowi ustalenia z urzędu, czy odwołanie wniesiono zgodnie z wymogami przepisu art.129§1 i2k.p.a.
Z akt wynika, że decyzja organu l instancji wydana została w dniu [...] 2004 r..W dniu [...] 2004 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w [...] (k. [...]) odwołanie T. i S. małż. K., datowane na dzień [...].2004 r., adresowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a skierowane,, do wiadomości " m.in. Starosty [...]. Z adnotacji urzędu nie wynika, czy odwołanie to złożono osobiście czy nadesłano pocztą. Przy piśmie z dnia [...] 2004 r. (k. [...]), które wpłynęło do Kancelarii Urzędu Wojewódzkiego dnia [...] 2004 r., Starosta [...] przedstawił odwołanie wraz z aktami postępowania, z wyraźnym zaznaczeniem, że nie można stwierdzić, czy odwołanie to złożono z zachowaniem terminu, gdyż Poczta Polska do chwili wystosowania tego pisma nie dokonała zwrotu dowodów doręczenia decyzji z dnia [...]. 2004 r. obu adresatom, a nie zostało ukończone postępowanie wyjaśniające dla ustalenia terminu doręczenia decyzji, o czym organ odwoławczy zostanie niezwłocznie zawiadomiony.
Identycznej treści odwołanie T. i S. małż. K., wpłynęło wprost do Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Geodezji i Kartografii, również w dniu [...] 2004 r. (k.318), a z prezentaty Urzędu nie wynika, czy złożono je osobiście, czy nadano pocztą. Organ odwoławczy przy piśmie z dnia [...].2004 r. (k. [...]), przekazał powyższe odwołanie do organu l instancji, celem - w przypadku nie zastosowania art. 132 kpa -przedstawienia tego odwołania z całością akt. Pismo to wpłynęło do Starostwa [...]. 2004 r. (k. [...]).
Przy piśmie z dnia [...].2004 r. (k. [...]), Starosta Powiatowy, w ślad za aktami sprawy wraz z odwołaniem (pismo z [...] 2004 r.), przedstawił otrzymane [...]. 2004 r. (k. [...], [...]) duplikaty zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji z dnia [...] 2004 r.. Z duplikatów tych i wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr [...] wynika, że małżonkowie M. i S. K. na duplikacie potwierdzenia odbioru decyzji potwierdzili jej odbiór w dniu [...] 2004 r., zaś T. K. (k. [...]) odmówiła potwierdzenia na duplikacie daty odbioru decyzji z [...]. 2004 r. Datę tę ustalono na podstawie karty doręczenia Nr [...], póz. [...] z dnia [...]. 2004 r., listu poleconego Nr [...] z [...] 2004 r., z której wynikało, że przesyłkę tę osobiście odebrała w dniu [...] 2004 r. T. K. i potwierdziła odbiór podpisem, natomiast odmówiła złożenia podpisu na druku reklamacyjnym i duplikacie dowodu doręczenia.
W wypadku doręczenia decyzji w dniu [...] 2004 r., przewidziany art.129 § 2 kpa termin 14 dni do wniesienia odwołania upływał by z końcem dnia [...] 2004 r. (art.57 § 1 kpa), a więc przed dniem [...] 2004 r. kiedy to wpłynęło odwołanie.
Organ odwoławczy nie wyjaśnił, czy termin z art. 129 § 2 kpa został zachowany, a w szczególności czy zastosowanie miał przepis art. 57 § 5 kpa.
Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącej powołując się na uzyskaną od niej informacji twierdził, że posiada dowód nadania odwołania w dniu [...] 2004 r.
Rozpoznanie sprawy w następstwie odwołania, które wniesiono z uchybieniem terminu, naruszało by zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 kpa). Z tych względów decyzja organu II instancji musiała ulec uchyleniu do wyjaśnienia w pierwszej kolejności, czy odwołanie zostało złożone w terminie.
II. W przypadku ustalenia iż odwołanie zostało wniesione w terminie i nie zachodzą podstawy do zastosowania przepisu art. 134 kpa, organ odwoławczy ponownie rozpatrując odwołanie będzie miał na uwadze poniższe wskazania i ocenę prawną.
Wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło pod rządem przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie t.j. Dz.U. z 2005 r Nr 240, poz. 2027) oraz wydanego na jej podstawie Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntowi budynków(Dz.U. Nr38, poz. 454) -zwanego dalej Rozporządzeniem
Powołana ustawa czyni dystynkcję pomiędzy przedmiotem ewidencji gruntów i budynków, której prowadzenie powierzono starostom (art.22 w zw. z art. 21), a przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego, do przeprowadzenia którego w trybie postępowania administracyjnego właściwy jest wójt (burmistrz i prezydent miasta).
Całkowicie chybione są zarzuty skargi dotyczące pominięcia w postępowaniu ewidencyjnym czynności właściwych dla postępowania rozgraniczeniowego. Rodzaje rozstrzygnięć jakie mogą zapaść (poza ugodą z art. 31 ust.4) w formie decyzji w postępowaniu rozgraniczeniowym określają przepisy art.33 ust.1, 34 ust.2 ustawy. Natomiast ewidencja gruntów i budynków w świetle art.2 pkt 8 stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach, oraz o innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami i budynkami. W zakresie przedmiotowym objęte ewidencją gruntów informacje obejmują m.in. informacje - w odniesieniu do gruntów - dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczania ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art.20 ust. 1 pkt 1).
Powyższe informacje zgodnie z art. 24 ust.1 ustawy zawarte są w tzw. operacie ewidencyjnym, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, a w szczególności wymiany danych regulują przepisy powołanego rozporządzenia a zwłaszcza jego rozdziału 3 (§ 44 in). Przepisy te nie posługują się pojęciem prostowania błędów ewidencji, lecz instytucją aktualizacji operatu ewidencyjnego. Aktualizacja następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust.1) na wniosek lub z urzędu. Obowiązkiem starosty jako organu prowadzącego ewidencję jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi.Oznacza to, że w ramach aktualizacji ewidencji możliwe jest usuwanie błędnych czy mylnych informacji zwartych w ewidencji gruntów, jeżeli tzw. dokumenty źródłowe wykazują taki błąd, a zmiana ewidencji ma walor aktualizacyjny tj. odnosi się do obowiązującego stanu prawnego gruntu i nie jest z nim sprzeczna.W sprzeczności bowiem z zasadą aktualizacji, pozostawałoby usuwanie błędów i innych mylnych informacji w ewidencji, ale nie odnoszących do aktualnego stanu prawnego.
Skarżąca akcentuje, że w istocie przedmiotem żądania nie było wprowadzenie zmiany podmiotowej co do działki A przez wpisanie małżonków w ewidencję gruntów jako właścicieli tej działki, lecz wg. skargi żądali prawidłowego ustalania geodezyjnych granic działek objętych ewidencją gruntów i budynków dla obrębu [...] ". Zakres tak ogólnie ujętego żądania jest limitowany zakresem interesu prawnego decydującego o przymiocie strony postępowania ewidencyjnego. W świetle art.20 ust.1 pkt 1 ustawy informacje o położeniu, granicach, powierzchni czy rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty, należą do tzw. przedmiotowych elementów ewidencji gruntów. Do elementów podmiotowych ewidencji gruntów 5 budynków zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 należą informacje o ich właścicielach, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych o innych osobach fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części.
Na tle twierdzeń skarżącej, żądanie zmierza do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, przez wymianę jej danych przedmiotowych, dotychczas stanowiących podstawę do opisu w księdze wieczystej [...] objętej nią nieruchomości a w szczególności wchodzącej w jej skład działki gr B3, przy równoczesnym twierdzeniu, iż obszar tej działki objęty jest działką gr. A1 wchodzącą w skład nieruchomości obj. [...] stanowiącej własność skarżącej.
Następstwem takiej zmiany przedmiotowej, byłaby zmiana podmiotowa o tyle, że dz.gr. B3 miałaby zniknąć z opisu nieruchomości obj. [...]
Racje mają organy ewidencyjne wskazując, że w świetle przepisów ustawy i utrwalonego orzecznictwa nie jest dopuszczalne w postępowaniu ewidencyjnym rozstrzygania o tytułach własności do działek ewidencyjnych.
Zarazem słuszne jest stanowisko skargi, że nie została w sposób wystarczający wyjaśniona faktyczna podstawa rozstrzygnięcia.
Ujawnienie w ewidencji gruntów działki B3, jako stanowiącej własność M. i S. małż. K., nastąpiło na podstawie księgi wieczystej [...] Podstawę wpisu do księgi stanowił, zaś [...] z [...].1979 r.Podstawę wydania tego aktu, jak i wydanego na rzecz skarżącej i jej męża aktu [...] z [...]1979 r. stanowiła ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250 ze zm.). Istota uwłaszczenia w trybie tej ustawy polegała na stwierdzeniu nabycia własności nieruchomości z mocy prawa, według stanu władania gruntami na dzień 4 listopada 1971. Ten stan władania, decydujący o zasięgu prawa własności mógł być odmienny od stanu prawnego obowiązującego w tej dacie. Celem ustawy było właśnie doprowadzenie do zgodności stanu prawnego ze stanem władania.
Z powyższych względów wspomniana wyżej zasada aktualizacji ewidencji sprzeciwia się wprowadzaniu do ewidencji danych nieaktualnych, tzn. nie odzwierciedlających aktualnego stanu prawnego. Dlatego argumentacja odwołująca się do powierzchni działek i przedmiotu postanowienia b. Sądu Powiatowego w [...] z [...] 1963 r., nawiązuje w istocie do nieaktualnego stanu prawnego.
Z tych względów decydujące znaczenie dla ewentualnej aktualizacji danych ewidencyjnych ma prawidłowość opisu działki B3 w księdze wieczystej, którą jest objęta Przepis art.26 ust,.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. i 2001 r Nr 124, poz. 1361 ze.zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z katastru nieruchomości jak zwana jest ewidencja gruntów i budynków.Oznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 25 ust.1 pkt 1 tej ustawy wpisuje się w dziale l - O księgi wieczystej.Stosownie do powyższego przepisu oraz§ 28,31 ust.1 pkt 3, 4 i 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz.U Nr 102, poz. 1122), podstawę oznaczenia nieruchomości stanowi wyrys z mapy ewidencyjnej wraz z oznaczonymi na mapie numerami działek oraz wypis z rejestru gruntów lub innego dokumentu sporządzonego na podstawie przepisów o ewidencji gruntów i budynków, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej.
Źródłową zatem dla oznaczenia nieruchomości w dziale I-O księgi wieczystej jest dokumentacja oparta na mapie ewidencyjnej Treść mapy ewidencyjnej stosownie do § 28 ust.1 pkt 1,2,6 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowią granice działki, oznaczenia punktów granicznych i numery działek ewidencyjnych.
Przepis art.27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece reguluje tryb postępowania w przedmiocie sprostowania oznaczenia nieruchomości przed sądem prowadzącym dla niej księgę wieczystą w razie niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej.
Organowi prowadzącemu ewidencję służy tylko kompetencja do zawiadomienia sądu o istnieniu tej niezgodności. Dokonane w postępowaniu ewidencyjnym zmiany mogą służyć zatem jedynie ustaleniu w drodze decyzji wydanej w postępowaniu ewidencyjnym danych opisujących nieruchomość, a konkretnie działkę ewidencyjną wchodzącą w skład nieruchomości.
Niedopuszczalne jest natomiast, zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądów Administracyjnych (por. np. wyrok NSA z 6.11. 2001 r, II S.A. 2099 - Lex 82005 czy z 7.07.1999 II S.A. 119/99 - Lex 46215), ustalanie w postępowaniu ewidencyjnym samodzielnie praw własności do gruntu, czy rozstrzyganie sporów o zasięg prawa własności. Te ostatnie sprawy mogą być przedmiotem postępowań o rozgraniczenie lub innych spraw przed sądami powszechnymi, w których przedmiotem rozstrzygnięcia jest zasięg prawa własności.
Według ustaleń organów podstawę opisu działki B3 w księdze wieczystej stanowił wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia [...]1987r.W aktach sprawy jest szereg kopii map, na których oznaczona jest działka B3 i to w konfiguracji pomiędzy działkami A1 i B1 (k. [...]), lecz żadna z nich nie jest oznaczona w sposób identyfikujący ją z zasobem,,a w szczególności z mapą ewidencyjną, z której pochodzić miał wyrys z [...]. 1987r. Mapy z takim wyrysem, akta też nie zawierają.
Również mapy - kopie - na których występują oznaczenia ewidencyjne A, B (k. [...]) nie wskazują jaki stan ewidencji jest nimi obrazowany.
Działki A1 i B1 jako bezpośrednio przyległe, występują na kopii z mapy katastralnej (k. [...]) i projekcie podziału parcel (k. [...]), przy czym konfiguracja tych parcel jest różna. Projekt na k. [...] nosi datę [...].1960, a na odwrocie [...].1962, są to zatem oznaczenia inne, niż plan sytuacyjny z [...].1962 r. powołany w pkt. II postanowienia b. Sądu Powiatowego w [...] z [...]1963 r. Organy przyjęły ustalenie, że w założonym po raz pierwszy w 1966 r katastralnym rejestrze gruntów figurują już jako odrębne działki pgr. A1 i B3.Nie ustalono natomiast z jakiej daty pochodzi pierwsze opracowanie kartograficzne z działką B3
Przyjęto kolejne ustalenie, że odpowiednikiem działki kat. B3 jest dz.ewid. A.Z zawiadomienia dla ksiąg wieczystych (k. [...]) wynika, że odpowiednikiem pgr. B3 o pow. [...] ha jest dz. ewid. A o pow. [...] ha. Jednakże nie zostało w sprawie wyjaśnione, czy zmiana powierzchni nastąpiła bez zmiany granic działki B3, czy też połączona jest ze zmianą konfiguracji tej działki i jakie są tego przyczyny. Rozpatrując odwołanie rozważy organ odwoławczy, czy i na ile powyższe braki mogą być uzupełnione w postępowaniu przed tym organem.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie l-szym wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Mając na uwadze treść uchylonego rozstrzygnięcia, przepisu art. 152 ustawy nie zastosowano.Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania stronie zastępowanej przez ustanowionego pełnomocnika oparto na przepisie art. 209 w zw. z art. 200 i 205 § 2 powołanej ustawy i przy uwzględnieniu, że kwota wynagrodzenia pełnomocnika radcy prawnego, wykazana umową mieści się w dopuszczalnej wielokrotności stawek minimalnych określonych § 2 ust.2 w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn.zm