Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 kwietnia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] 2020 r., znak: [...], o odmowie przyznania skarżącemu W. S. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad K. S. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2020 r.
Skarga na powyższą decyzję została nadana w urzędzie pocztowym operatora publicznego w dniu 23 czerwca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (vide: koperta przesyłki pocztowej z datą stempla pocztowego; k. 4 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2020 r. z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Koniec zatem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do wniesienia skargi, przypadał by na dzień – 27 maja 2020 r., gdyby nie wprowadzony stan zagrożenia epidemicznego i stan epidemii oraz wprowadzone w związku z tym regulacje prawne dotyczące biegu terminów sądowych.
Wskazać zatem należy, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od dnia 27 kwietnia 2020 r. (do dnia 16 maja 2020 r.) nie rozpoczął biegu, stosownie do postanowień art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020, poz. 374). Powołany przepis wszedł bowiem w życie dopiero w dniu 31 marca 2020 r. (został dodany na podstawie art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych; Dz.U. z 2020 r., poz. 568, która weszła w życie z dniem 31 marca 2020 r. w myśl jej art. 101). Ustawodawca nie wprowadził jednak regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny (art. 101 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. nie wymienia bowiem art. 15 zzs).
Hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. objęte mogą być wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie (skutek zawieszający bieg terminu) oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć (skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu). Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się zatem dopiero po upływie 7 dni od dnia 16 maja 2020 r., zgodnie z kolei z treścią art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875 z późn. zm.). Według art. 68 ust. 6 wymienionej ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z kolei według art. 76 ustawy zmieniającej w zakresie art. 68 weszła ona w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Ogłoszenie miało miejsce 15 maja 2020 r. Reasumując, termin do wniesienia skargi w niniejszym przypadku zaczął biec skarżącemu od dnia - 24 maja 2020 r. – a jego koniec upływał z dniem - 22 czerwca 2020 r.(w poniedziałek)
Skoro w niniejszym przypadku skarga została nadana do Sądu za pośrednictwem organu w urzędzie pocztowym operatora publicznego w dniu 23 czerwca 2020 r., to stwierdzić należy, że została ona wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. do jej wniesienia, co skutkuje jej odrzuceniem wobec postanowień art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skarżący nie wnosił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił skargę odrzucić.