Uzasadnienie
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...].06.2004r. Nr [...] uznała, że rozpoznane u szeregowego M. S. schorzenie pozostaje bez związku ze służbą wojskową i pouczyła m.in., że na decyzję tę przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od doręczenia.
Pismem z dnia [...].07.2004r. M. S. złożył skargę zgodnie z pouczeniem.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska przedstawiła skargę M. S. do rozpoznania wraz z odpowiedzią na skargę, w której wnosi o jej odrzucenie w oparciu o orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego - postanowienie z dnia 06.11.2000r., sygn. akt OSA 1/2000 oraz Sądu Najwyższego - uchwała z dnia 27.10.1999r., sygn. akt III ZP 9/99 ustalające, że w sprawie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje i sąd administracyjny nie jest w tej sprawie właściwy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela argumentację odpowiedzi na skargę i zwraca uwagę, że skarżący M. S. wniósł niniejszą skargę w wyniku błędnego pouczenia go o środku odwoławczym zawartym w zaskarżonym orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. i z tego względu nie może ponosić ujemnych skutków takiego pouczenia, które winno niezwłocznie być skorygowane.
Zgodnie z uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sadu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27.10.1999r. III ZP 9/99 Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Z uzasadnienia uchwały wynika, że art. 177 Konstytucji RP stanowi, że sądy powszechne (w tym sądy pracy i ubezpieczeń społecznych) sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów, co oznacza domniemanie drogi sądownictwa powszechnego.
Tym samym regułą jest rozstrzyganie spraw przez sądy powszechne, "a to między innymi przemawia przeciwko rozszerzającej wykładni regulacji dotyczących kognicji sądownictwa administracyjnego w sprawach dotyczących stwierdzenia inwalidztwa oraz związku chorób, a także wypadków z taką lub inną służbą". Stanowisko to zostało podzielone w Postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06.11.2000 r. OSA 1/2000, który stwierdził, że "od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 1992r. Nr 4 poz. 16 ze zm.), w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądy Administracyjnego nie przysługuje".
W uzasadnieniu orzeczenia podniesiono, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dotyczących ustalenia określonych schorzeń i ich związku ze służbą wojskową podlegają kontroli sądów powszechnych w postępowaniu o prawo do świadczeń przysługujących z powyższych tytułów, o ich zakres i wysokość i z tego względu skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna. W związku z wejściem w życie z dniem 01.01.2004 r. ustawy z dnia 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) i treścią art. 13 par. 1 p.p.s.a. -skarga w tej sprawie do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie - na mocy powołanych przepisów oraz art. 58 par. 1 pkt 1) p.p.s.a. - Sąd orzekł jak w sentencji.