Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 10 grudnia 2009 roku Nr: [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód brutto wynosi 1.419,92 zł i stanowi go świadczenie emerytalne. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż nie jest w stanie bronić samodzielnie swoich interesów. Jest osobą bardzo słabo słyszącą i ma kłopoty ze wzrokiem. Nie zna się na prawie, a choroby dodatkowo uniemożliwiają mu obronę swoich praw. Dokumenty potwierdzające stan zdrowia skarżącego znajdują się w aktach sprawy zarejestrowanej pod sygn. III SA/Kr 933/07. Stan zdrowia skarżącego nie uległ poprawie. Miesięczne koszty utrzymania skarżącego przedstawiają się następująco: wyżywienie 300 zł, mieszkanie 250 zł, lekarstwa 100 zł. Część emerytury skarżącego jest zajęta przez komornika, "na rękę" otrzymuje on miesięcznie 838,15 zł. Do wniosku skarżący dołączył odcinek emerytury za miesiąc sierpień 2010 roku.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dokonując zatem analizy wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę realne możliwości zabezpieczenia przez niego środków niezbędnych do pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie.
W ocenie orzekającego skarżący skutecznie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Przemawia za tym trudna sytuacja majątkowa i zdrowotna skarżącego. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w lokalu komunalnym. Nie posiada jakichkolwiek oszczędności. Jest osobą schorowaną, dlatego część dochodu zmuszony jest przeznaczać na konieczne leczenie. Jedynym źródłem jego dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości 838,15 zł netto. Uzyskiwane dochody z trudem wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i nie są wystarczające na pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).