Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. nr SKO.NA/4130/5/2022 odmówiło stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 grudnia 2021 r. nr [...], orzekającej o cofnięciu zezwolenia nr [...] z dnia [...] na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. A, tj. o zawartości alkoholu do 4,5 % oraz piwa.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że skarżąca spółka w dniu 24 stycznia 2022 r. (data stempla pocztowego na przesyłce poleconej) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 grudnia 2021 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Jednocześnie z prośbą o przywrócenie terminu złożyła odwołanie od decyzji. W uzasadnieniu B. L., reprezentująca jednoosobowo spółkę wskazała, że pod koniec listopada 2021 r. zachorowała na Covid-19 i przebywała w izolacji do 6 grudnia 2021 r., na dowód czego przedstawiła certyfikat ozdrowienia z dnia 7 grudnia 2021 r. Jednakże z powodu powikłań i złego ogólnego stanu zdrowia okres rekonwalescencji przedłużył się do 28 grudnia 2021 r. W okresie choroby i rekonwalescencji przebywała w swoim domu w P., gmina B., pod opieką córki. W związku z chorobą i czasowym zamknięciem lokalu w miesiącu grudniu 2021 r. ww. oświadczyła, że poprosiła osobę współpracującą – E. W., o sprawdzanie korespondencji w skrzynce pocztowej lokalu [...] i powiadamianie ją o tym.
Według oświadczenia E. W. w miesiącach listopadzie i grudniu 2021 r. nie natrafiła na ani jedno awizo, świadczące o nadejściu przesyłki poleconej z Wydziału Spraw Administracyjnych UMK. Dołączono oświadczenie E. W. oraz zdjęcie skrzynki pocztowej. W dalszej części wniosku o przywrócenie terminu B. L. wyjaśniła, że po powrocie do pracy w dniu 18 stycznia 2022 r. była osobiście w Wydziale Spraw Administracyjnych UMK gdzie dowiedziała się o wydaniu decyzji o cofnięciu zezwolenia spółce oraz upływie terminu do złożenia odwołania. W związku z powyższymi okolicznościami, wniesiono o uwzględnienie prośby i przywrócenie terminu.
Zdaniem SKO, prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie może zostać uwzględniona, gdyż spółka nie dochowała ustawowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. tj., prośbę o przywróceniu terminu wniesiono po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Uzasadniając powyższe Kolegium wskazało, że B. L. była ozdrowieńcem od dnia 7 grudnia 2021 r., o czym świadczy przedstawiony certyfikat. Oznacza to, że była zdrowa w dniu wydania przez organ I instancji decyzji z dnia 10 grudnia 2021 r. SKO podkreśliło jednakże, że przyjęło za prawdopodobne oświadczenie ww., że z powodu powikłań i złego ogólnego stanu zdrowia okres rekonwalescencji przedłużył się i trwał do dnia 28 grudnia 2021 r., co oznacza, że wówczas to ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia odwołania. A zatem, od tej daty, w ocenie organu, zaczął biec 7 dniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu, którego koniec przypadał na dzień 4 stycznia 2022 r. Nie był to dzień ustawowo wolny od pracy - był to wtorek. Natomiast prośba o przywrócenie terminu do złożenia odwołania została złożona w dniu 24 stycznia 2022 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu.
W zakresie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Kolegium uznało, że skoro nin. postanowieniem odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania, to wniosek ten jest bezskuteczny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 i 2, a także art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione w terminie a także - w razie uznania, iż termin ten upłynął - że nie występują przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji powyższego skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej - p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ze względu na przedmiot zaskarżenia należy stwierdzić, że tut. Sąd korzystając z dyspozycji art. 119 pkt 3 p.p.s.a. mógł z urzędu rozpoznać przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym.
Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyrażona w art. 3 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).
Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie odmawiające stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) - dalej k.p.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest kwestia ustalenia od jakiej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania. W ocenie organu bowiem, to od dnia 28 grudnia 2021 r. - tj. od dnia zakończenia przez B. L. (osobę reprezentującą jednoosobowo skarżącą spółkę) okresu rekonwalescencji po przebytej chorobie Covid-19 - rozpoczął bieg ww. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, którego koniec przypadał na dzień 4 stycznia 2022 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek złożono dopiero w dniu 24 stycznia 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W ocenie Sądu stanowisko organu jest błędne.
Wyjaśnić należy, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż jest to termin, który nie podlega przywróceniu. Z ww. art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym (por. wyroki NSA z 22 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1476/17; z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1365/16; z 26 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1992/15).
Jak wynika z akt sprawy, decyzja z dnia 10 grudnia 2021 r. została doręczona stronie skarżącej w trybie określonym w art. 44 k.p.a. poprzez dwukrotne awizowanie przesyłki, w dniu 30 grudnia 2021 r. Termin do złożenia odwołania upływał zatem w dniu 13 stycznia 2022 r. Z oświadczenia B. L., osoby reprezentującej skarżącą spółkę wynika, że o wydaniu decyzji oraz o upływie terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się w dniu 18 stycznia 2022 r., kiedy stawiła się w Wydziale Spraw Administracyjnych Urzędu Miasta Krakowa. W tym też dniu otrzymała ww. decyzję.
W konsekwencji powyższego, to właśnie od dnia 18 stycznia 2022 r. rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten został zachowany, bowiem przedmiotowy wniosek wraz z odwołaniem został złożony w dniu 24 stycznia 2022 r. (data nadania w UP). Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że wystarczającym zdarzeniem skutkującym rozpoczęcie biegu terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie jest powzięcie wiadomości o tym, że nastąpiło zdarzenie (została wydana decyzja), od której strona postępowania chce się odwołać (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2019 r. II OSK 2614/17). Tym samym za błędną Sąd uznał argumentację organu jakoby termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 28 grudnia 2021 r.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.
Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uwzględni oceną prawną zawartą w niniejszym uzasadnieniu w zakresie przesłanki dotyczącej terminu złożenia wniosku oraz zobowiązane będzie rozważyć, czy została spełniona przesłanka dotycząca uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.