Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. nr SKO.NA/4130/6/2022 stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 grudnia 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu stronie skarżącej zezwolenia nr [...] z dnia [...] na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5 % do 18 % oprócz piwa.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja z dnia 10 grudnia 2021 r. została ekspediowana w drodze przesyłki poleconej do spółki na właściwy adres jej siedziby. Przesyłka była awizowana, gdyż adresata nie zastano: pierwsze awizo w dniu 16 grudnia 2021 r., powtórne awizo 24 grudnia 2021 r. Zatem mając na uwadze datę pierwszego awiza doręczenie nastąpiło w dniu 30 grudnia 2021 r., tzw. fikcja doręczenia, a w dniu 14 stycznia 2022 r. decyzja stała się ostateczna. Z akt sprawy wynika, że odwołanie od powyższej decyzji złożono 24 stycznia 2022 r. wraz z prośbą o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. nr SKO.NA/4130/7/2022 odmówiono spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż – zdaniem organu- prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.
W związku z powyższym SKO podkreśliło, że skoro termin do złożenia odwołania nie został przywrócony decyzja z dnia 10 grudnia 2021 r. stała się ostateczna i rozpatrzenie odwołania nie jest dopuszczalne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione w terminie, a także art. 58 § 1 i 2 k.p.a. - w przypadku uznania upływu tego terminu - że nie występują przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji powyższego skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej - p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ze względu na przedmiot zaskarżenia należy stwierdzić, że tut. Sąd korzystając z dyspozycji art. 119 pkt 3 p.p.s.a. mógł z urzędu rozpoznać przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym.
Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyrażona w art. 3 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).
Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Rozpatrując skargę w niniejszym postępowaniu Sąd miał bowiem na uwadze, że wyrokiem z dnia 27 września 2022 r. sygn. III SA/Kr 788/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie SKO w Krakowie z dnia 17 marca 2022 r. o odmowie przywrócenia stronie skarżącej terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 grudnia 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu stronie skarżącej zezwolenia nr [...] z dnia [...] r. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5 % do 18 % oprócz piwa. Na obecnym etapie postępowania zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest więc przedwczesne i należało wyeliminować je z obrotu prawnego.
To bowiem od ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania będzie zależało, czy wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania będzie konieczne. W przypadku bowiem ewentualnego przywrócenia terminu, organ odwoławczy będzie zobowiązany rozpatrzyć odwołanie jako wniesione w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w pkt I sentencji wyroku uchylił zaskarżone postanowienie, albowiem w dacie orzekania naruszało ono art. 134 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei w pkt II sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., na które składa się kwota 100,00 zł tytułem opłaty sądowej od skargi.