Uzasadnienie
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 15 kwietnia 2005r. do L. dz. – [...] [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. po rozpatrzeniu odwołania st. post. J. W. od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. Komendanta Miejskiego Policji w K. w sprawie odmowy przyznania st. post. J. W. nagrody rocznej za 2004 r. - utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.
Na uzasadnienie tej decyzji [...] Komendant Wojewódzki Policji podał, że wymierzenie policjantowi za czyny popełnione w 2004r. kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku orzeczeniem utrzymanym w mocy przez ten organ orzeczeniem [...] z dnia 29 września 2004 r. - zobowiązało przełożonego do odmowy przyznania odwołującemu się nagrody rocznej za 2004 r. zgodnie z § 5 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86, poz. 789 ze zm.).
Z decyzją tą - rozkazem personalnym nr [...] z dnia 15 kwietnia 2005 r. do L. dz. - [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nie zgodził się J. W., który w skardze wniósł o jego uchylenie i o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1046/04 z jego skargi na orzeczenie dyscyplinarne [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., którym to orzeczeniem został uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej i ukarany karą ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. Zdaniem skarżącego utrata nagrody rocznej staje się dodatkową kara dyscyplinarną, podczas gdy według art. 134 ustawy o Policji - katalog kar dyscyplinarnych jest zamknięty. Wprowadzenie tego typu kary może nastąpić tylko aktem prawnym o charakterze ustawy, a nie aktem wykonawczym, jakim jest wskazane wyżej Rozporządzenie z dnia 20 czerwca 2002 r. Na poparcie swego twierdzenia skarżący wskazał szereg przepisów Konstytucji RP, międzynarodowych konwencji oraz orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że Rozporządzenie z dnia 20 czerwca 2002 r. zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a z samego pojęcia "nagroda" wynika, ze jest to świadczenie o szczególnym charakterze - forma uznania dla nieprzerwanej i wzorowej służby w danym roku kalendarzowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2006 r. sygn. akt III SA/Kr 1046/04 w sprawie ze skargi J. W. przeciwko [...] Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne o uznaniu winnym skarżącego naruszenia dyscypliny służbowej w 2004 r. i wymierzeniu kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku oraz orzeczenie go poprzedzające i orzekł, że uchylone orzeczenia nie mogą być wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi -zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę uwzględnił, choć z innych powodów niż wskazywała na to skarga.
Zdaniem Sądu - ma rację organ administracyjny twierdząc, że odmowa przyznania nagrody rocznej nie jest karą. Według "Słownika Języka Polskiego" PWN, W-wa 1988r. tom drugi L-P, str. 259 "nagroda", to "wyróżnienie moralne lub materialne za położone zasługi, osiągnięte wyniki itp.; suma pieniężna, dyplom, odznaczenie, wartościowy przedmiot itp. będące formą uznania lub wyróżnienia za dobre wyniki, osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach itp.".
Z treści art.110 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji (Dz. U. z 2002 r, Nr 7 poz. 58 z późn. zmianami) wynika, że:
"Policjantowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe w formie pieniężnej lub rzeczowej i zapomogi."
Według delegacji ustawowej określonej w art. 110 ust. 2 tej ustawy:
"Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia, warunki przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, uwzględniając sposób ustalania okresu służby warunkującego nabycie prawa do nagrody rocznej, wysokość tej nagrody, przesłanki jej obniżenia i przypadki, kiedy nagroda nie przysługuje, termin wypłaty nagrody rocznej, okoliczności uzasadniające przyznanie policjantowi nagrody uznaniowej, zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach".
Mając na względzie treść tej delegacji ustawowej - zdaniem Sądu - powołane przez organy administracyjne Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w żaden sposób jej nie przekroczyło, albowiem:
zgodnie z wymienionym wyżej Rozporządzeniem:
"§ 1.
- 1. Policjantowi pełniącemu służbę przez okres pełnego roku kalendarzowego przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. (...) § 5. Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku: (...)
- 2) wymierzenia policjantowi prawomocnej kary dyscyplinarnej:(...)
- d) ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,
W oparciu o powyższe przepisy należy stwierdzić, że dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 28 września 2006r. w sprawie III SA/Kr 1046/04 w wyniku skargi J. W. uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne w przedmiocie ukarania go karą dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku - bezsporny jest fakt, że postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko skarżącemu nie zostało prawomocnie ukończone ani w chwili wydania zaskarżonych rozkazów personalnych, ani nawet w chwili wyrokowania w niniejszej sprawie. W tej sytuacji - zdaniem Sądu - organy administracyjne były obowiązane zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia nagrody rocznej dla skarżącego za 2004r. - zgodnie z § 8 ust. 1 cyt. wyżej Rozporządzenia ("Postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko policjantowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana..."), co jednak nie nastąpiło.
Świadczy to według Sądu o tym, że wydanie przez organy obu instancji zaskarżonych rozkazów personalnych nastąpiło z naruszeniem prawa - wskazanych przepisów ustawy o Policji i przytoczonych przepisów wykonawczych.
Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną i na mocy art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje - rozkazy personalne - jak w sentencji wyroku.