Uzasadnienie
W dniu 26 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w przedmiotowej sprawie oddalając skargę E. P. Skarżąca przed Sądem pierwszej instancji była reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego W. M. N. W dniu 30 listopada 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła na powyższe orzeczenie skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej kasacyjnie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie dwóch odpisów skargi kasacyjnej oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie do wykonania ww. zarządzenia pełnomocnik skarżącej potrzymał w dniu 27 grudnia 2017 r. (akta sądowe sprawy, karta nr [...]).
Pismem z dnia 5 stycznia 2018 r. (akta sądowe sprawy, karta nr [...]) pełnomocnik skarżącej kasacyjnie przedłożył oba odpisy skargi kasacyjnej oraz złożył oświadczenie wnosząc o rozpatrzenie skargi kasacyjnej bez stawiennictwa skarżącej z powodu jej ubóstwa i bezdomności (akta sądowe sprawy, karta nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", wojewódzki sad administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a, w brzmieniu obowiązującym do postępowań wszczętych po dniu 15 sierpnia 2015 r. skarga kasacyjna powinna czynić zadość, poza wymaganiami z art. 176 § 1 P.p.s.a., wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Brak złożenia wymaganych odpisów skargi kasacyjnej jak również brak zawarcia w skardze kasacyjnej wymaganego przepisem wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy - są traktowane jako braki formalne skargi podlegające uzupełnieniu.
Jak wprost wynika z art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a. innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg dołączenia do skargi kasacyjnej jej odpisów wynika z art. 176 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a., natomiast złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy wynika z art. 176 § 2 P.p.s.a. in fine.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie w dniu 27 grudnia 2017 r. z wyraźnym wskazaniem, że uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej powinno nastąpić w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania strona nie uzupełniła braków w terminie 7 dni. Termin ten bowiem w tej sprawie upływał w dniu 3 stycznia 2018 r. (środa, dzień roboczy), a pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą brakujące odpisy skargi kasacyjnej wraz z oświadczeniem o rozpatrzenie skargi kasacyjnej bez stawiennictwa skarżącej z powodu jej ubóstwa i bezdomności (akta sądowe sprawy, karta nr [...] i [...]) dopiero dniu 5 stycznia 2018 r. (piątek, dzień roboczy). Tym samym uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej nastąpiło po upływie wyznaczonego terminu. Fakt nadania przesyłki w dniu 5 stycznia 2018 r. potwierdziła informacja uzyskana z Biura Wsparcia Klientów Poczty polskiej S.A.
Tym samym w przypadku, gdy pełnomocnik reprezentujący stronę nie uzupełnił w ustawowym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, tak złożona skarga podlega odrzuceniu. Ponadto złożone przez pełnomocnika skarżącej oświadczenie co do rozpoznania jej skargi kasacyjnej na rozprawie albo o zrzeczeniu się rozprawy jest w istocie błędne. Pełnomocnik bowiem oświadczył, że wnosi o rozpatrzenie skargi kasacyjnej bez stawiennictwa skarżącej z powodu jej ubóstwa i bezdomności (akta sądowe sprawy, karta nr [...]). Czym innym jest jednak stawiennictwo skarżącej na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a czym innym złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Należy więc stwierdzić, że mimo wezwania profesjonalnego pełnomocnika o złożenie oświadczenia w przedmiocie rozpoznania sprawy na rozprawie lub zrzeczenia się rozprawy, tenże pełnomocnik nie złożył w tym zakresie prawidłowego oświadczenia.
Wobec powyższego, stosownie do art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 176 § 2 i art. 177a P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.