Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2009r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował G. P., iż brak jest podstaw prawnych do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy, gdyż jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego w L. Organ wyjaśnił, iż § 49 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta z dnia [...] 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy, wyklucza udzielenie pomocy mieszkaniowej osobom posiadającym jakikolwiek tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości, stanowiący podstawę do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2009r. G. P. wniósł skargę na powyższy akt Prezydenta Miasta z dnia 8 lipca 2009r. Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 22 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego o wykazanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że skarżący poprzedził wniesienie skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 sierpnia 2011r., jednak nie udzielił on na nie odpowiedzi.
Natomiast w dniu 18 października 2011r. G. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 lipca 2011r.
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011r., sygn. akt III SA/Kr 807/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek G. P. o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 lipca 2011r.
Z kolei postanowieniem z dnia 14 lutego 2012r., sygn. akt I OZ 83/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w K uchwała Rady Miasta z dnia [...] 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia.
W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, droga sądowoadministracyjna jest w niniejszej sprawie dopuszczalna.
Sąd zwraca jednak uwagę, iż wniesienie skargi na zaskarżony w niniejszej sprawie akt Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącego, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 22 lipca 2011r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że skarżący poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak nie udzielił żadnej odpowiedzi na to pismo.
Natomiast w piśmie z dnia 14 listopada 2011r. skarżący wyjaśnił, iż nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, gdyż nie został o tym pouczony przez organ w zaskarżonym akcie. Należy zatem uznać, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.