Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwoma małoletnimi synami.
Określając swój majątek uwidoczniła brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Jednocześnie wskazała, że do meża należy dom jednorodzinny, gospodarstwo rolne i samochód osobowy Golf III z 1992 r.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na kwotę 2500 zł tytułem otrzymywanego przez męża wynagrodzenia za pracę na budowie.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest osobą majętną. Podniosła, że razem z mężem wychowują dwójkę dzieci w wieku szkolnym (12 i 14 lat). Wyjaśniła, że tylko mąż pracuje zarobkowo i on jest jedynym żywicielem rodziny. Kończąc nadmieniła, że wniesienie przez skarżącą opłaty sądowej znacznie uszczupli budżet rodziny.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy bowiem do osób majętnych. W ten sposób należy postrzegać i jej rodzinę. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług pensja męża – który jest jedynym żywicielem tej czteroosobowej rodziny – wystarcza z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. Okoliczność, że do męża należy wykazany dom jednorodzinny, który zaspakaja potrzeby bytowe rodziny oraz gospodarstwo rolne nie zmienia tego spojrzenia. Podobnie jak i fakt posiadania przezeń leciwego – bo ponad 20 letniego – samochodu.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podzielić bowiem należy punkt widzenia skarżącej, że konieczność wygospodarowania przez nią środków na koszty sądowe grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.