Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2004r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].2004r., którą nałożono na J. A. prowadzącego D.W. "[...]" w [...] obowiązek spełnienia określonych warunków sanitarnych. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji jako podstawę prawną nałożonych decyzją obowiązków sanitarnych powołano art. 104 kpa oraz art. 27 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 28-30 ustawy z dnia 11.05.2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, a także Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie wymagań sanitarno-higienicznych w zakładach produkujących i wprowadzających do obrotu środki spożywcze.
W skardze na tę decyzję do sądu administracyjnego J. A. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji zarzucił naruszenie art. 107 kpa, albowiem uzasadnienia decyzji obu instancji nie zawierają uzasadnienia faktycznego, a jedynie lakoniczne stwierdzenia. Podkreśla, ze zgodnie z poglądami przyjmowanymi w orzecznictwie NSA zadaniem uzasadnienia decyzji jest przekonanie strony o prawidłowości rozstrzygnięcia, a zaskarżone decyzje tych wymogów nie realizują.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a podnoszone w skardze zarzuty są bezzasadne.
Materialno-prawną podstawą zapadłych w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych były przepisy art. 28-30 ustawy z dnia 11.05.2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, a także Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie wymagań sanitarno-higienicznych w zakładach produkujących i wprowadzających do obrotu środki spożywcze. Wynikają z nich określone obowiązki ciążące na podmiocie wprowadzającym do obrotu środki spożywcze. Na skarżącym zatem, jako na podmiocie takie środki wprowadzającym do obrotu, ciążą określone w tych przepisach obowiązki, skonkretyzowane w zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu zaskarżone decyzje, oparte na ustaleniach faktycznych poczynionych na podstawie przeprowadzonej w dniu [...] 2004r. kontroli sanitarnej, nakładające na skarżącego obowiązki sanitarne przewidziane w przytoczonych przepisach prawnych, są zgodne z prawem materialnym.
Za nieuzasadnione uznać też należy argumenty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów postępowania, a to art. 107 kpa. Uzasadnienia decyzji obydwu instancji nie są obszerne, ale zawierają wszystkie podstawowe elementy, o jakich mowa w art. 107 kpa. Z treści tych uzasadnień wynika bowiem jaki stan faktyczny został ustalony oraz jakie obowiązki prawne i na jakiej podstawie prawnej zostały nałożone. Na marginesie jedynie wskazać trzeba, że zgodnie z art. 145 §1 pkt 1 litera 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie każde naruszenie przepisów postępowania stanowi przesłankę do uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny, lecz jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
Odwołując się do zarzutów zawartych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu I instancji, ze jest ona niekonkretne i że skarżący nie wie dokładnie jakie obowiązki zostały na niego nałożone, należy zauważyć, ze w decyzji przytoczono terminologię użytą przez ustawodawcę w przepisach prawnych stanowiących podstawę do wydania decyzji (np. co do obowiązku wyposażenia urządzeń do obróbki cieplnej w elementy kontrolno-sterujące, itp.). Jeżeli zaś strona miała wątpliwości co do treści nałożonych na nią w drodze decyzji obowiązków, mogła skorzystać z przewidzianej w obowiązujących przepisach możliwości zwrócenia się do organu o wyjaśnienie tych wątpliwości w drodze wykładni decyzji (art. 113 §2 kpa).
Za bezzasadne uznać też należy zarzuty podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia prawnego oraz że w sposób nieuprawniony nakłada obowiązek zaopatrzenia w wodę, albowiem nałożone tą decyzją obowiązki sanitarne oparte na powołanych podstawach prawnych stanowią właśnie rozstrzygnięcie prawne, natomiast co do wody - z tej decyzji wynikał jedynie obowiązek prowadzenia stosownej dokumentacji.
Należy zatem uznać, że przedstawiona przez skarżącego argumentacja jest nietrafiona, a organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie dokonały właściwej oceny stanu faktycznego i wykładni obowiązujących przepisów oraz prawidłowej subsumcji. W ocenie sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo, a wydane decyzje administracyjne są zgodne z prawem.
Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.