Uzasadnienie
Pismem z 25 października 2021 r. pełnomocnik przedstawiciela ustawowego skarżącego cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie należało umorzyć z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi przez przedstawiciela ustawowego skarżącego. Umorzenie postepowania w związku z cofnięciem skargi skutkuje zwrotem uiszczonego wpisu.
Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a", wynika, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W sprawie nie było podstaw do uznania przez Sąd, że cofnięcie skargi było niedopuszczalne, gdyż nie zmierzało ono do obejścia prawa i nie powodowało ono utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością.
Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierała elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe.
Sąd stwierdził, że w wyniku cofnięcia skargi oraz umorzenia postępowania w obrocie prawnym nie pozostanie czynność dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (chodzi o przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego lub innych przepisach).
W związku z powyższym Sąd uznał, że cofnięcie skargi było dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. i umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei podstawą orzeczenia w pkt 2 postanowienia jest art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).
Zwrot uiszczonej opłaty nastąpi na konto z którego zostały przelane środki – po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.