Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 stycznia 2010r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował W. P., iż jego wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu został rozpatrzony negatywnie. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 16 ust. 12 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy, nie podlegają weryfikacji wnioski osób zamieszkujących w lokalu stanowiącym zasób mieszkaniowy Gminy w przypadku stwierdzenia, iż w stosunku do tego lokalu istnieje zadłużenie za czynsz lub inne opłaty za używanie lokalu, w wysokości przekraczającej jeden pełny okres płatności. Prezydent Miasta wskazał, iż Gmina udzieliła W. P. pomocy mieszkaniowej poprzez skierowanie go do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego przy ul. B 20/29 w A. Ponadto organ ustalił, iż zajmowany przez W. P. lokal przy ul. B 20/3 jest zadłużony na kwotę 5060,19 zł.
Pismem z dnia 15 lutego 2010r. W. P. wniósł skargę na akt Prezydenta Miasta z dnia 8 stycznia 2010r. Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarżący nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w A uchwała Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia.
W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Wniesienie skargi na taką czynność Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącego, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Należy zatem uznać, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.