Uzasadnienie
Wojewoda decyzją nr [...] z dnia 21 czerwca 2018 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...] orzekającą o pozbawieniu L. S. (dalej: skarżący) prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 6 kwietnia 2018 r.
Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących okolicznościach ustalonych przez organy:
Skarżący został uznany z dniem 6 kwietnia 2017 r. za bezrobotnego na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. znak: [...].
Następnie decyzją z dnia [...] 2017 r. Prezydenta Miasta znak: [...], orzekł o przyznaniu skarżącemu od dnia 6 kwietnia 2017 r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku na okres 365 dni.
W dniu 8 stycznia 2018 r. skarżący, przedłożył w Grodzkim Urzędzie Pracy wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt [...], na mocy którego przyznano skarżącemu świadczenie rehabilitacyjne na okres 9 miesięcy od dnia 28 grudnia 2016 roku do dnia 23 września 2017 roku. W związku z tym skarżący zwrócił się z prośbą o korektę daty rejestracji jako bezrobotnego.
W związku z powyższym Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r., znak: [...], orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych za okres od 6 kwietnia 2017 roku do 23 września 2017 roku. Powyższa decyzja stała się ostateczna.
Następnie decyzją z 17 kwietnia 2018 roku, znak: [...], Prezydent Miasta, orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 6 kwietnia 2018 r. z powodu wyczerpania okresu pobierania zasiłku.
W wyniku odwołania od ww. decyzji Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzję, utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu rejestracji skarżący spełniał warunki określone w art. 71 oraz art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2017.1065). W związku z tym, decyzją z 13 kwietnia 2017 roku, znak: OE.710.19941223019.2017, przyznano skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy od dnia 6 kwietnia 2017 roku, w wysokości 120 % kwoty zasiłku, na okres 365 dni. Niemniej jednak, na podstawie wyroku sądu z dnia 9 listopada 2017 roku, przyznano skarżącemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 9 miesięcy, tj. od 28 grudnia 2016 roku do 23 września 2017 r.. Z tego powodu decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 roku wyłączono skarżącego z ewidencji osób bezrobotnych na okres, który pokrywał się z okresem pobierania przez skarżącego świadczenia rehabilitacyjnego, tj. od dnia 6 kwietnia 2017 roku do dnia 23 września 2017 roku.
Jak wynika z akt sprawy, zasiłek dla bezrobotnych za okres pokrywający się z okresem pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, został zwrócony przez organ rentowy na rachunek Urzędu. Natomiast pozostały zasiłek, tj. za okres od dnia 24 września 2017 do dnia 5 kwietnia 2018 roku przysługiwał skarżącemu i został wypłacony. W takich sytuacjach okres przysługiwania prawa do zasiłku nie jest ustalany na nowo. Wskazując na powyższe okoliczności, w ocenie organu odwoławczego, prawidłowo orzeczono o utracie z dniem 6 kwietnia 2018 roku prawa skarżącego do zasiłku z powodu wyczerpania okresu jego pobierania.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wszystkie zasiłki wypłacone przez Grodzki Urząd Pracy w okresie od dnia 6 kwietnia 2017 r. do dnia 23 września 2017 r. okazały się mieć charakter zaliczkowy wobec wyroku sądu z dnia 9 listopada 2017 r. przyznającego świadczenie rehabilitacyjne. W związku z powyższym skarżący zwrócił się do organu o korektę daty rejestracji, albowiem w dniu 6 kwietnia 2017 r. nie miał formalnie prawa do rejestracji jako bezrobotny. Zdolność do pracy odzyskał dopiero w dniu 23 września 2018 r. Skarżący stwierdził, że brak odpowiedzi ze strony Urzędu Pracy utwierdził go w przekonaniu, że formalne przesunięcie terminu rejestracji na pierwszy dzień po chorobie tj. na dzień 23 września 2018 r. jest logiczna konsekwencją. Jak wskazał nigdy nie otrzymał żadnej odpowiedzi w tej kwestii.
Skarżący wyjaśnił, że nie odwołał się od decyzji z dnia [...] 2018 r., gdyż nie dostrzegł w niej początkowo niekorzystnej wzmianki o utrzymaniu daty rejestracji, która miała decydujące znaczenie dla wysokości przyznanych świadczeń poprzez zaliczenie do "stażu" bezrobotnego okresu 170 dni niezdolności do pracy. W konsekwencji pozbawia skarżącego zasiłków za okres od dnia 6 kwietnia 2018 r. do dnia 22 września 2018 r. Skarżący podkreślił, że ma ponad 50 lat i udokumentowany długi staż pracy, jednak podjęcie odpowiedniego zatrudnienia " nie jest takie proste ".
Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o zmianę zaskarżonych decyzji i przywrócenie prawa do zasiłku od dnia 23 września 2017 r. na okres pełnych 12 miesięcy – czyli do 22 września 2018 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy ustalenia daty, z którą to datą skarżący mógł zostać uznany za osobę bezrobotną. W ocenie organów administracyjnych datą tą jest dzień 6 kwietnia 2017r.
Skarżący nie zgadza się z tym ustaleniem organu i twierdzi, że datą tą jest pierwszy dzień po zakończeniu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego tj. dzień 24 września 2017r.
Sąd podzielił stanowisko skarżącego jako zgodne z prawem.
Dowodem mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt [...], przyznający skarżącemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 9 miesięcy, począwszy od dnia 28 grudnia 2016r.
Zgodnie z art.365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że wyrok musi być respektowany m.in. przez organy administracji publicznej.
Prezydent Miasta jako organ administracji publicznej uwzględnił treść ww. wyroku wydając decyzję z dnia [...] 2018r., znak: [...] o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego od dnia 6 kwietnia 2017r. do dnia 23 września 2017r. oraz o pozbawieniu w tym okresie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organ stwierdził, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego oraz uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych, bezrobotny zostaje pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku za okres, za który przyznano prawo do zasiłku rehabilitacyjnego.
Co do zasady, stanowisko organu w tym zakresie jest zgodne z prawem.
Prezydent nie odniósł się jednak do skutków wyroku w odniesieniu do decyzji z dnia 6 kwietnia 2017r., znak [...]. Na mocy tej decyzji skarżący został uznany za osobę bezrobotną od dnia 6 kwietnia 2017r., mimo, iż ww. wyrok przesądził, iż w dacie rejestracji skarżący nie spełniał przesłanek określonych w art.2 ust.1 pkt.2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2017.1065) definiującym bezrobotnego. Zgodnie z tym przepisem jest to osoba m.in. " zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia...".
W momencie rejestracji organ administracyjny - urząd pracy - nie miał wiedzy o tym, że skarżący nie spełnia tej przesłanki. Jak wynika z akt sprawy, o przyznaniu skarżącemu świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 28 grudnia 2016r. na okres 9 miesięcy, organ dowiedział się dopiero w dniu 20 lutego 2018r., a zatem już po wydaniu decyzji o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania z art.145 § 1 pkt.5 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. znak: [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 6 kwietnia 2017r. Wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Wniosek skarżącego o uznaniu go za osobę bezrobotną organ będzie musiał rozpatrzyć przy uwzględnieniu skutków prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt [...]. Do ostatniego dnia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego skarżący nie mógł być uznany za osobę bezrobotną. Przesłanki konieczne do uznania skarżącego za osobę bezrobotną, określone w art.2 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, skarżący spełniał dopiero od dnia 24 września 2017r. Od tej daty rozpoczyna bieg terminu do obliczenia okresu pobierania zasiłku określonego w art.73 ust.1 ww. ustawy.
Konsekwencją wznowienia postępowania w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z określoną datą, będzie konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. znak: [...] o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych i wydania nowej decyzji z prawidłowo ustaloną datą, od której zasiłek ten będzie przyznany.
W związku z powyższym decyzja o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych będzie mogła być wydana dopiero po wznowieniu postępowania w sprawie o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną, po ustaleniu przez organ daty, z jaką skarżący nabędzie status osoby bezrobotnej i po zakończeniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, którego początek tego okresu będzie ustalony w decyzji o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych.
Stosownie do art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
W związku z powyższym organy rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o uznaniu go za osobę bezrobotną zobowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku.
Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej opisanym, Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 b ww. orzekł jak w sentencji.