Uzasadnienie
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2016 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł.
W skardze został zawarty wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 716) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Z treści zacytowanego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. "Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji" (postanowienie NSA z dnia 16.03.2005 r. sygn. akt I OZ 62/05, nie publ.; podobnie postanowienie NSA z dnia 6.04.2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz postanowienie NSA z dnia 18.02.2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).
W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1403/14, System Informacji Prawnej LEX).
Konkludując, skoro skarżący nie próbował w żaden sposób przekonać Sąd, że w jego sytuacji zaistniały ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym nie można przyjąć, że zostały spełnione okoliczności przewidziane art. 61 § 3 ppsa, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.