Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego mocą postanowienia referendarskiego z dnia 29 sierpnia 2008 r. adwokat (k.
- 14) wyznaczony przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w osobie mecenasa J. T. (k. 27), któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa (k. 32, protokół rozprawy k.
- 38) wraz z przedłożeniem do akt pisemnej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w piśmie datowanym na dzień 21 kwietnia 2009 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały zapłacone w całości ani w części. Dla wykazania, że strona ze sporządzoną opinią została zapoznana dołączył kopię potwierdzenia nadania do skarżącego listu poleconego zawierającego przedmiotową opinię.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zacząć należy od tego, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku pełnomocnik przedłożył do akt zarówno odpis samej opinii jak i kopię potwierdzenia nadania do skarżącego listu poleconego zawierającego taką opinię a przy tym z akt sprawy nie wynika aby strona kwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki do tego by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone przez adwokata. W sporządzonym piśmie adwokat pośród formułowanego przez się wniosku wskazał bowiem, iż wnosi o "przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały zapłacone w całości ani w części". Mimo pewnych zastrzeżeń gdy chodzi precyzję formułowania takiego oświadczenia przez adwokata zachodzą jednak warunki aby przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie gdyż wyjaśnienie tej treści można poczytywać za oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. powołanego rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem 50% należnej stawki za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Zarazem brak było wystarczających podstaw do tego aby przyznać adwokatowi podwyższone wynagrodzenie (§2 ust. 1 rozp). Nie uzasadniał tego charakter sprawy, obszerność jej akt, ani zakres samej opinii.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega natomiast powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.