Uzasadnienie
Decyzją ostateczną z dnia 29.04.2005r., Kol. Odw. 743/05/inne/l869/D Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora Zarządu Drogowego w Olkuszu z dnia 11.01.2005r. Nr ZD-2/661/OR/2/2005 ustalającą opłatę roczną za rok 2005 za umieszczenie w pasie drogowym drogi powiatowej nr 14457 - rury ochronnej, nr 14386 - rury ochronnej, nr 14387 rur kanalizacyjnych, nr 14386 -rur kanalizacyjnych, rury ochronnej oraz studni kanalizacyjnej w łącznej wysokości 469,60 zł dla Urzędu Gminy Bolesław i umorzyło postępowanie przed organem I instancji.
Na decyzję tę skargę wniósł organ I instancji - Dyrektor Zarządu Drogowego w Olkuszu wnosząc o jej zmianę przez orzeczenie wyrokiem o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Zarządu Drogowego w Olkuszu z dnia ll.01.05r. i podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu II instancji i dokonaną interpretacją przepisów ustawy o drogach publicznych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniosło w pierwszej kolejności ojej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że skarżącemu jako organowi administracyjnemu I instancji nie przysługuje legitymacja strony postępowania uprawniająca do złożenia skargi. Na poparcie tego twierdzenia przytoczono orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 19.05.1998r. sygn. akt I SA/Łd 78/98 opubl. LEX nr 36198, uchwałę Składu Pięciu Sędziów NSA z dnia 09.10.2000r. sygn. OPK 14/00, postanowienie z dnia 26.05.1982r. SA/Gd 165/82 - ONSA 1982 Nr l, poz. 49, postanowienie NSA z dnia 28.12.1990r. SA/Wr 1202/90, wyrok NSA z dnia 12.01.1994r. II SA 1971/93 opubl. Wokanda 1994 nr 6, str.34 czy też wyrok NSA z dnia 31.01.1995r. II SA 1625/94 opubl. Wokanda 1995, nr 8, str.
- 33) i Sądu Najwyższego (uchwała SN z dnia 22.10.1984r. III AZP 5/84).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a art. 50 p.p.s.a. wymienia uprawnionych do wniesienia skargi. Zarówno te przepisy p.p.s.a. jak i art. 28 i 29 kpa definiujące pojęcie strony nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku Dyrektor Zarządu Drogowego w Olkuszu.
Przytoczone w odpowiedzi na skargę orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego wyklucza możliwość złożenia skargi przez organ administracyjny orzekający w I instancji. Szczególnie dobitnie pogląd ten został zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4/7): w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji.
Ponadto przyznanie organowi orzekającemu statusu strony uprawnionej do złożenia odwołania od własnej decyzji czy złożenia skargi godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się "sędzią we własnej sprawie".
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę Dyrektora Zarządu Drogowego w Olkuszu na decyzję organu odwoławczego -Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, którą to decyzją uchylono decyzję wydaną wcześniej w I instancji przez tegoż Dyrektora Zarządu Drogowego w Olkuszu w całości i umorzono postępowanie przed organem I instancji - za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt.6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.