Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2010r., znak: [...] Wójt orzekł o ustaleniu wysokości i zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego.
W dniu 30 listopada 2010 r. do organu l instancji wpłynął wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] 2010 r.
Decyzją z dnia [...] 2010 r. organ l instancji odmówił wznowienia postępowania.
Decyzją z dnia [...] 2011 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.
Następnie organ postanowieniem z dnia [...] 2011 znak [...] postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] 2010 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego, a następnie decyzją z dnia [...] 2011 r. znak [...] organ l instancji odmówił uchylenia decyzji własnej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] 2010 r., znak: [...].
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła skarżąca.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt: [...] utrzymało w mocy decyzję organu l instancji.
Na powyższą decyzję skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] 2010r., znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła skarżąca podnosząc, że jej wykonanie narazi ją na znaczne uszczuplenie środków finansowych przeznaczonych na bieżące utrzymanie rodziny oraz własne. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji może tez wywołać szkody, które pomimo wniesionej skargi naraża skarżącą na niekorzystne koszty, chociażby koszty postępowania komorniczego, gdyż z powodu braku pieniędzy nie jest w stanie uregulować kwoty objętej decyzją.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5).
Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prawnego ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339).
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że decyzja której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Decyzja ta zawiera jedynie odmowę uchylenia decyzji ustalającej wysokość nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, w szczególności zaś nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania wznowieniowego.
W związku z powyższym, wykonalność zaskarżonej decyzji nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Prowadzenie ewentualnej egzekucji nie wynika z faktu wydania decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.