Uzasadnienie
wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2007 r., III SA/Kr 838 /07
E. B. i jej nieletni syn F. B. zostali zameldowani w lokalu nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w K. w dniu 23 grudnia 2003 r., zaś w dniu 17 czerwca 2005r. — wymeldowani z tego lokalu.
Powyższa materialno-techniczna czynność zameldowania została anulowana decyzjami: Prezydenta Miasta z dnia [...], [...] (w I instancji) oraz Wojewody z dnia [...], znak: [...] (w II instancji).
W ślad za tym nastąpiło anulowanie materialno-technicznej czynności wymeldowania (w I instancji orzekał Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]., znak: [...], zaś w II instancji — Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...]). Jako podstawę prawną tej decyzji organ administracyjny II instancji wskazał art.138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j. t.: Dz. U. z 2000, nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (j. t.: Dz. U. z 2001, nr 87, poz. 960 z późn. zm.). Zgłoszony w dniu 23 grudnia 2003 r. pod adresem: K. ul. [...] pobyt stały E. B. jak i małoletniego F. B. dokonany został wadliwie i należało go anulować, a więc wyżej wymienieni pobytu stałego pod wskazanym adresem nigdy nie mieli. Skoro zatem E. B. i F. B. nie figurowali jako zameldowani na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K., zatem dokonane przez E. B. w dniu 17 czerwca 2005 r. wymeldowanie z pobytu stałego, którego nie ma, tj. z lokalu przy ul. [...] w K. jest czynnością wadliwą, którą należy anulować w trybie art. 47 ust. 2 cyt. na wstępie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Nie można bowiem zgłosić wymeldowania z pobytu, którego nie ma. Organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia przepisów proceduralnych (kodeksu postępowania administracyjnego), ani przepisów prawa materialnego (ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych).
Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę wniosła E. B., domagając się w imieniu własnym oraz małoletniego F. B. o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko podniosła, iż w dniu 17 czerwca 2005 r. w Urzędzie Miasta została dokonana czynność wymeldowania E. B. i jej syna F. B. z pobytu stałego przy ul. [...], a w dniu 22 czerwca 2005 r. Urząd Gminy Z. potwierdził zameldowanie na pobył stały w B. gmina Z. wymienionych osób. W tym stanie rzeczy postępowanie administracyjne dotyczące anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu 23 grudnia 2003r. pobytu stałego E. B. i małoletniego F. B., w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. winno zostać umorzone, jako że odpadła podstawa faktyczna do jego prowadzenia. Wojewoda w dniu [...] wydając decyzje powinien uchylić decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], a całe postępowanie w sprawie umorzyć.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda pozostawił rozstrzygnięcie pod rozwagę Sądu, wyjaśniając, iż nie uzyskał przed wydaniem decyzji informacji o zameldowaniu skarżącej na pobyt stały pod innym adresem niż ten, którego dotyczy postępowanie.
Wyrokiem z dnia [...], [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił powyższą decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] (wydaną w II instancji) oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], znak: [...] (w I instancji) – obie decyzje w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Wyłączną przesłanką wydania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...], nr [...] i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...], anulujących wymeldowanie stron, było anulowanie wcześniejszego zameldowania stron.
Po wydaniu tych decyzji, jak i po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie nastąpiła istotna zmiana. Wyrokiem z dnia [...], [....] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] (wydaną w II instancji) oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], znak: [...] (w I instancji) – obie decyzje w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania. Wyrok ten jest już prawomocny.
Ustąpiły więc przesłanki, którymi kierowały się organy wydając zaskarżoną decyzję II instancji i wcześniejszą w I instancji. Uzasadnia to uwzględnienie skargi choć z przyczyn odmiennych niż wskazane w skardze.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 pkt 1 lit.b w zw. z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.