Uzasadnienie
A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2013 r. znak [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. znak [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego.
Wraz ze skargą został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wskazała w nim, iż w jej ocenie termin do wniesienia skargi upływa w dniu 29.06.2013r., niemniej z "ostrożności" w przypadku przyjęcia, że skarga jest spóźniona wnosi o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na trudną sytuację bytową. Wskazała, że samotnie wychowuje trójkę dzieci.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia przyczyn niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia przez A. B. skargi nie został zachowany, gdyż faktycznie winna wnieść skargę najpóźniej w dniu 28.06.2013r. a wniosła dopiero w dniu 01.07.2013r.
Wniosek należy ocenić jako spełniający warunki formalne odnośnie terminu jego wniesienia oraz dokonania czynności, co do której wnosi się o przywrócenia terminu. Skarżąca podaje bowiem, iż w jej przekonaniu dzień 29.06.2013r. jest ostatnim dniem do wniesienia skargi i dzień ten należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wniosek został wniesiony dwa dni później. Do wniosku załączona została skarga.
Sąd przyjmuje natomiast, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Zbyt ogólne są jej twierdzenia o sytuacji w rodzinie i nie zawierające faktycznej przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
Powyższe uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku skarżącej według przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a.