Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Uwidoczniła brak osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podała, że w jego skład wchodzi mieszkanie własnościowe o powierzchni 38,74 m2. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 1295,73 zł.
Uzasadniając swoje starania nakreśliła po krótce swoją sytuację i problemy życiowe.
Wezwana o złożenie dodatkowych oświadczeń wyjaśniła w obszernych wywodach powody dla których nie prowadzi z mężem wspólnego gospodarstwa domowego. Z okazanych kopii rachunków, faktur i innych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca aktualnie za mieszkanie płaci ok. 331 zł, za energię elektryczną 145 zł, za telefon 30,57 zł za gaz 151,75 zł a do banku [...] wpłaca 210 zł. Jednocześnie z okazanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżącą ma problemy z regulowaniem przyjętych na siebie zobowiązań i stałych obciążeń. Wskutek zajęcia jej świadczenia od maja br. ze świadczenia skarżącej w wysokości 867,71 zł netto potrącana jest kwota 216,92 zł. Skarżąca korzysta ze wsparcia lokalnych ośrodków pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami jest wystarczające. Obrazuje, że skarżąca nie należy do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają jej z trudem na opłacenie mieszkania, mediów oraz pozaciąganych zobowiązań. Potwierdzeniem tego są bowiem z jednej strony liczne upomnienia i wezwania do zapłaty przeterminowanych należności a z drugiej informacje ośrodków pomocy społecznej o formach udzielonego skarżącej wsparcia. Okoliczność, że do skarżącej należy wykazane niewielkie mieszkanie nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiada ono określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak nie można tracić z pola widzenia że dokonanie jakichkolwiek rozporządzeń tym składnikiem majątkowym w celu zdobycia środków na koszty sadowe godziłoby w podstawy egzystencji skarżącej.
W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty sądowe i jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.