Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2009 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata (k.
- 34) którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa R. R. (k. 46).
Rzeczony adwokat reprezentował skarżącą poprzez swojego substytuta na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (vide: protokół rozprawy k.
- 66) a następnie po wyroku (k.
- 67) sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 156 i n.) nie brał już jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż w jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. J. C. (vide: pismo z dnia 15.11.2011 nr SOU/1703/15572/11 do sygn. akt I OSK 904/11), który poprzez swojego substytuta, zapewnił skarżącej reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 9 grudnia 2011 r. (vide: protokół rozprawy k. 176)
W dniu 19 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo adwokata J. C. z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt I OSK 904/11, które to koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone przez adwokata.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w sytuacji jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Nadto w myśl §19 pkt. 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 17 zł na którą złożyły się koszty opłaty od pełnomocnictwa substytucyjnego (k. 181, 180).
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.