Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k.
- 52) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa R. M. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k.
- 62) w złożonym zażaleniu (k. 66 i n.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi (k.
- 13) wniósł o zasądzenie od skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części – według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny odrzucając to zażalenie podniósł w uzasadnieniu swego postanowienia (vide: postanowienie z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 377/12 k. 108), że pełnomocnik przekroczył przy składaniu zażalenia siedmiodniowy termin do jego wniesienia a jednocześnie w zażaleniu tym nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można uznać, że zostało ono złożone przez adwokata.
Nie oznacza to jednak automatycznie, że zachodzą podstawy do przyznania wyznaczonemu adwokatowi jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jak wynika bowiem z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu zażalenia adwokat nie tylko przekroczył przy jego składaniu siedmiodniowy termin do wniesienia tego zażalenia ale jednocześnie w zażaleniu tym nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wskazując na te okoliczności faktyczne podnieść zaś należy, że zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II FZ 143/10 "pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia".
Mając na uwadze powyższe orzeczono więc jak w sentencji.