Uzasadnienie
T. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na doręczoną mu w dniu 18 kwietnia 2016 r. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2016 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł.
W pouczeniu o trybie zaskarżenia tej decyzji organ wskazał, że skargę wnosi się za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego mającego siedzibę przy Alejach Jerozolimskich 94 w Warszawie.
Skarga została nadana w dniu 16 maja 2016 r. na adres Główny Inspektor Transportu Drogowego ul. Postępu 21 w Warszawie. Przesyłkę zwrócono skarżącemu z adnotacją "adresat wyprowadził się". Skarżący wysłał po raz drugi skargę w dniu 30 maja 2016 r. na adres organu Aleje Jerozolimskich 94 w Warszawie.
W dniu 30 maja 2016 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uzasadniając go okolicznością, iż nie ponosi winy w nieodchowaniu terminu, gdyż pierwszy raz wysłał skargę na adres organu znajdujący się na stronach biuletynu informacji publicznej oraz był wskazany w korespondencji poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt l SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r, sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt l SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej.
Skarżący dochował warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu, gdyż dokonał czynności, wobec której wnioskował o przywrócenie terminu, czyli wniósł skargę od decyzji z dnia 14 kwietnia 2016 r. a wniosek złożył w trzecim dniu od otrzymania zwrotu skargi wysłanej na adres organu ul. Postępu 21 w Warszawie.
Jednakże w ocenie Sądu niedochowanie terminu do wniesienia skargi wynikało z winy skarżącego, bowiem w treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji Skarżący został pouczony, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego mającego siedzibę przy Alejach Jerozolimskich 94 w Warszawie. Z tego powodu nie zasługuje na ochronę prawną argument, że wskutek posłużenia się adresem organu widocznym na stronach internetowych biuletynu informacji publicznej (nieaktualnym) doszło do nieskutecznego wniesienia skargi w dniu 16 maja 2016 r. Nie zapoznając się z treścią pouczenia Skarżący nie dochował nawet minimum staranności
Wobec powyższego Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a.