Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2010r. [...] Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. [...] o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010r. Jako podstawa prawna decyzji powołane zostały przepisy art. 73 w związku z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst. jednolity: Dz. U. z 2008r. Nr 69 poz.415 z późn. zmianami).
Decyzja zapadła w następującym stanie sprawy:
Prezydenta Miasta decyzją z [...] 2009 r. znak: [...] przyznał S. Ś. status osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2009 r. Na mocy kolejnej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009 r. znak: [...] S. Ś. uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2009 r., na okres 12 miesięcy.
W dniu 25 stycznia 2010 r. znak: [...], Prezydent Miasta orzekł o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Od powyższej decyzji S. Ś. wniosła odwołanie, do którego załączyła kserokopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt [...], na mocy którego skarżąca otrzymała świadczenie rehabilitacyjne od 17 grudnia 2008 r. na okres 10 miesięcy.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z [...] 2010 r., znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z tym wskazaniem, że zaistniała konieczność ponownej weryfikacji uprawnień skarżącej do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku ze względu na treść załączonego do odwołania wyroku Sadu Rejonowego z dnia 7 stycznia 2010 r. w spawie przyznania świadczenia rehabilitacyjnego.
Organ pierwszej instancji uwzględniając powyższe wydał w dniu [...] 2010 r. decyzję (znak: [...]), w której orzekł o pozbawieniu S. Ś. statusu bezrobotnego na okres od 16 stycznia 2009 r. do 12 października 2009 r. oraz o pozbawieniu prawa do zasiłku za okres od 24 stycznia 2009 do 12 października 2009r., tj. za okres na który skarżąca jednocześnie uzyskała świadczenie rehabilitacyjne.
Wojewoda odmówił rozpatrzenia odwołania od w/w decyzji na skutek stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia. Tym samym decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r., znak [...] stała się ostateczna.
Natomiast kwestia utraty prawa do zasiłku z powodu wyczerpania maksymalnego okresu jego pobierania została ponownie rozstrzygnięta decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r., znak: [...] o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 21 czerwca 2010 r. znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Wskazując na motywy podjętej decyzji organ odwoławczy stwierdził, ze w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia wypłacanego z Funduszu Pracy oraz świadczenia z wypłacanego przez organ rentowy, zasiłek dla bezrobotnych za okres porywający się z okresem pobierania świadczenia rehabilitacyjnego jest rozliczany w ten sposób, że organ rentowy potrąca kwoty pobranego zasiłku i zwraca na rachunek powiatowego, urzędu pracy, który ten zasiłek wypłacił. P0stępowanie w tego rodzaju sprawach wynika z unormowań art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w).
Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi S. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której domaga się ustalenia, że nadal posiada status osoby bezrobotnej licząc od dnia 17 października 2009 r., a także, że posiada prawo do zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 17 października do dnia 24 lutego 2010 r. Skarżąca zarzuca, że organ orzekający w drugiej instancji w wydanej w sprawie decyzji skrócił jej uprawnienie do zasiłku dla bezrobotnych z 12 do 7 miesięcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi, podkreślając, że decyzja jest zgodna z prawem i realizuje unormowania wynikające z art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która prowadzona jest pod względem zgodności z prawem. Badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Należy zatem podkreślić, że istota kontroli sprowadza się do ochrony wolności i praw jednostki w stosunkach z administracją publiczną oraz budowania i utrwalania zasady państwa prawa i wyprowadzanych z niej standardów.
Sąd poddał kontroli przedmiotową decyzję Wojewody, który w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r Nr 98 poz 1071 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z od 24 stycznia 2010r. z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Organy dokonały właściwej interpretacji przepisu art.78 ust.4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i prawidłowo zastosowały go rozstrzygając niniejszą sprawę. Przepis ten stanowi, że " w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, rentę szkoleniową, rentę socjalną, zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę."
Konsekwencją tego przepisu jest konieczność rozliczenia zasiłku pobranego z Funduszu Pracy z innym świadczeniem wymienionym w tym przepisie.
Skarżąca uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy od dnia 24 stycznia 2009r. Późniejsze przyznanie skarżącej świadczenia rehabilitacyjnego na okres za który równocześnie wypłacono zasiłek, nie zmienia określonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. okresu przysługiwania tego zasiłku przez 12 miesięcy liczonych od dnia 24 stycznia 2009r., tak jak tego oczekuje tego skarżąca, to znaczy w taki sposób, że wydłuża ten okres o czas za jaki dokonano rozliczenia tych świadczeń zgodnie z art. 78 ust.1 i 2 ustawy promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.Przepis ten bowiem nakazuje traktować wypłacone kwoty zasiłku jako kwoty zaliczkowe w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednakże nie pozwala na późniejsze ponowne wypłacanie tych kwot przez organy zatrudnienia.
Żądanie skarżącej, aby organy dokonały przesunięcia wypłaty zasiłku tak aby skorzystała z niego przez 12 miesięcy w oderwaniu od daty początkowej określonej decyzją przyznającą to uprawnienie, nie mogło być uwzględnione, gdyż brak jest podstawy prawnej do takiego dysponowania funduszami publicznymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zmianami.)