Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2008r. T. S. wniósł skargę, w której domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 kwietnia 1991r. zmieniającą uchwałę w sprawie podziału Gminy na jednostki pomocnicze - sołectwa. Zaskarżonej uchwale zarzucił niezgodność z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w związku z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 grudnia 2005r. w sprawie ustalenia, zmiany i znoszenia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. W pierwszej kolejności organ stwierdził, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, a w związku z tym należy ją odrzucić jako niedopuszczalną. Rada Gminy zakwestionowała również legitymację skargową T. S. do wniesienia skargi. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze Rada Gminy stwierdziła, że są one bezpodstawne.
Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009r. skarżący wyjaśnił, że skierował bezpośrednio do Rady Gminy pismo, w którym zarzucił zaskarżonej uchwale niezgodność z prawem i na to pismo otrzymał odpowiedź od wójta, a następnie wniósł skargę do Wojewody.
W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącego do złożenia, w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi, odpisu pisma jakie wystosował do Rady Gminy, a którym wezwał Radę do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego naruszonego przez zaskarżoną uchwałę.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu T. S. przedłożył w dniu 3 kwietnia 2009r. pismo Przewodniczącego Rady Gminy z dnia 4 lutego 2008r., skierowane do Wójta Gminy oraz pismo Wójta Gminy z dnia 18 lutego 2008r., skierowane do skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie jednakże, a więc w sprawie ze skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zastosowanie znajdzie reguła zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07).
Skarżący został zobowiązany do doręczenia Sądowi pisma, którym wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę. Skarżący nie przedłożył jednak takiego pisma. Z doręczonych przez T. S. pism wynika jedynie, że w dniu 28 stycznia 2008r. wpłynęło do Rady Gminy pismo skarżącego z dnia 24 stycznia 2008r., ale nie wiadomo jaka była treść tego pisma. Nawet jeżeli pismo to zostanie uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to i tak należy stwierdzić, że skarga została wniesiona po terminie. Na w/w pismo skarżącego odpowiedział Wójt Gminy (pismo z dnia 18 lutego 2008r.). Jeżeli organ odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to, zgodnie z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu. W niniejszej sprawie organ odpowiedział na wezwanie skarżącego pismem z dnia 18 lutego 2008r., natomiast skarżący skargę wniósł dopiero 15 lipca 2008r. (data prezentaty Urzędu Gminy), a zatem po terminie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.