Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem znak: [...] z dnia 21 marca 2012 r., na podstawie art. 37 § 2 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej k.p.a.) - uznało zażalenie L. R., prowadzącego działalność gospodarczą jako Zakład [...] "B", ul. [...], Z, na przewlekłość prowadzonego przez Wójta Gminy T postępowania rozgraniczenia nieruchomości położonych w Z tj. działek nr 850/1, 852/2, 980/10, 980/11 z działkami nr 851/1, 850/3, 980/7 i 980/8, za uzasadnione (pkt. 1). SKO wyznaczyło dodatkowy 30-dniowy termin do załatwienia sprawy (pkt. 2), zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie (pkt.
- 3) i podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości (pkt. 4).
Na powyższe postanowienie A Spółka Jawna w Z wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie szeregu przepisów, a w szczególności art. 6, art. 129 § 1 i art. 144 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Zdaniem Kolegium, postanowienie nie podlega zaskarżeniu, bowiem nie mieści się w żadnej z kategorii rozstrzygnięć, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.)- sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Rozpatrując na podstawie art. 37 § 1 i 2 oraz art. 123 k.p.a., zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie organ wyższego stopnia może bądź uznając zażalenie za uzasadnione wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy, bądź uznać wniesione zażalenie za nieuzasadnione. W przypadku uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione, organ wyższego stopnia orzeka w tym przedmiocie w formie postanowienia.
Takie rozstrzygnięcie zapadło w sprawie.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnego z rodzajów postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i 2 k.p.a., nie służy na nie zażalenie. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie administracyjne, czy rozstrzygające istotę sprawy. Postępowanie wszczęte w trybie art. 37 k.p.a. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie, jest kwestią procesową i incydentalną w stosunku do przedmiotu postępowania administracyjnego a nie merytoryczną i główną w tym postępowaniu. Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Niezależnie, bowiem od podejmowanego w wyniku jego rozpatrzenia rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia, jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Zwalczanie bezczynności organu lub przewlekłości następuje w ten sposób, iż możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Postanowienie, które organ wyższego stopnia wydaje w następstwie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie podlega natomiast odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy strona nie zgadza się z wydanym przez organ wyższego stopnia postanowieniem, może złożyć skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, którego wcześniej dotyczyło zażalenie i wówczas ten organ obowiązany będzie do przesłania akt sprawy i udzielenia odpowiedzi na skargę (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Skoro na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga istoty sprawy, to skarga jest niedopuszczalna. Z tych przyczyn orzeczono jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec odrzucenia skargi, w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócono stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł.