Uzasadnienie
Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa T. S. reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co otrzymał stosowne wynagrodzenie. Następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną w treści której sformułował m.in. wniosek o zasądzenie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, do chwili obecnej nie pokrytych w całości ani w części (k. 75v.). Rzeczony nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 91 – protokół).
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt I OSK 435/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 92).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona 5 stycznia 2015 r. więc zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002, nr 163, poz. 1348 ze zm.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku wyznaczony adwokat złożył wymagane oświadczenie.
W myśl §18 ust. 1 pkt. 2b) w związku z pkt. 1c) w/w rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje 50% ze stawki określonej w pkt. 1c) a więc kwota 120 zł. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.