Uzasadnienie
Postanowieniem ostatecznym z dnia 17.11.2004 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach uchyliło zaskarżone przez D. N. postanowienie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach z dnia [...].08.2004r. znak: [...] o odmowie uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy [...] postępowania egzekucyjnego - w całości i orzekło, że uznaje zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za uzasadnione. Jest bezspornym, że Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach został upoważniony do wydawania decyzji administracyjnych w tym zakresie przez Prezydenta Miasta Kielce w dniu 1 sierpnia 2003r., Znak: Or.I.0115 - 50/03 (k. 145 akt).
Na postanowienie organu administracyjnego II instancji skargę wniósł Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach - Prezydent Miasta Kielce wnosząc o jego uchylenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach w odpowiedzi na skargę wniosło m. in. o jej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że skarżącemu jako organowi administracyjnemu I instancji nie przysługuje legitymacja strony postępowania upoważniająca do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą prawną wydanych decyzji jest ustawa z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000r., Nr 71, poz., 838). Z art. 19 i 21 tej ustawy wynika, że zarządcami dróg gminnych jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), że zarządca drogi ma uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych, a zarządca drogi może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy określonej jednostki organizacyjnej i upoważniać określone osoby do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. Z akt sprawy wynika, że dla miasta Kielce zarządcą dróg jest Prezydent Miasta Kielce, który upoważnił do wydawania decyzji administracyjnych z zakresu zarządu dróg Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach, a tym samym wszelkie decyzje administracyjne (także w formie postanowień) Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach wydawane z zakresu tego upoważnienia są decyzjami Prezydenta Miasta Kielce.
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz.1270) -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a art. 50 p.p.s.a. wymienia uprawnionych do wniesienia skargi. Zarówno te przepisy p.p.s.a. jak i art. 28 i 29 kpa definiujące pojęcie strony nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku prezydent (a z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce - Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach). Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.07.2001r. I SA398/00 (LEX nr 54728) "na podstawie określonych kompetencji, gmina realizuje władztwo administracyjne i działa jako organ administracji publicznej, a w postępowaniu administracyjnym zajmuje pozycję organu prowadzącego postępowanie.
Natomiast jako osoba prawna jest władna do wykonywania przysługujących jej praw i obowiązków i wtedy może występować w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Jednakże, gdy obowiązujące prawo powierza jednostce samorządu terytorialnego kompetencję do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach lub obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej, to jednostka ta nie staje się stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy decyzja ta wywołuje określone skutki cywilnoprawne dla tej jednostki samorządu terytorialnego."
Z powyższego wynika - zdaniem Sądu - że skoro cyt. ustawa o drogach publicznych powierzyła m.in. prezydentowi miasta kompetencję do rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnej o obowiązkach osoby fizycznej wynikających z tej ustawy, np. w przedmiocie opłat drogowych, które stanowią dochody zarządcy dróg, to prezydent nie może być stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy decyzja organu II instancji ogranicza jego środki finansowe w postaci tych dochodów.
Szczególnie dobitnie pogląd ten został zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4/7). Stwierdzono w nim, że bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji.
Ponadto przyznanie organowi orzekającemu statusu strony uprawnionej do złożenia odwołania od własnej decyzji czy złożenia skargi godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się "sędzią we własnej sprawie".
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce na decyzję organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, którą to decyzją uchylono i zmieniono decyzję wydaną wcześniej w I instancji przez tegoż Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach - Prezydenta Miasta Kielce za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 par. 1 pkt.6 p.p.s.a. w związku z art. 58 par.3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.