Uzasadnienie
Opisanym w sentencji postanowienia orzeczeniu Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. rozpatrując odwołanie G. A. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] maja 2004 r., którym uznano G. A. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju z przyznaniem kategorii zdrowia "D" i z jednoczesnym stwierdzeniem, że szereg rozpoznanych tą decyzją schorzeń, nie pozostając w związku ze służbą wojskową.
Na powyższe orzeczenie wniósł skargę G. A., z której wynika, że kwestionując decyzję w części stwierdzającej, że rozpoznane w poz. 1,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14 i 15 schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. wniosła o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (tj. Dz. U. z 1992r. Nr.4, poz. 16 z późn. zm.) do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej powołane są wojskowe komisje lekarskie. Stosownie do przepisu § 19 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57 poz.278 z późn. zm.) orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej powinno m.in. zawierać:
- 1. rozpoznanie lekarskie
- 2. ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku ze służbą wojskową.
Podstawę do orzekania natomiast o związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia i innych świadczeń przez organy rentowe (wojskowe organy emerytalne, ZUS) stanowią przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 1972r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr.53, poz. 342 z późn. zm.), z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1983r. Nr 13, poz. 6 ze zm.), z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994r. Nr 10, poz. 36 ze zm.). W tych postępowaniach przed organami rentowymi, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej w części dotyczącej istnienia związku stwierdzonego schorzenia, lub braku takiego związku ze służbą wojskową, stanowią tylko element postępowania nie wiążący organów rentowych, które mogą dokonywać samodzielnych ustaleń m.in. co do istnienia lub braku związku przyczynowego. Od decyzji organów rentowych służą środki odwoławcze do sądów powszechnych.
Z tych względów Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów SN z dnia 1999.10.27 III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167), wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służby wojskową.
Takie stanowisko prawne zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 7 sędziów NSA z dnia 2000.11.06 OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) stwierdzając, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.
Zmiany stanu prawnego w zakresie postępowania przed sądami administracyjnymi, związane z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oraz wynikające z ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), nie pozbawiają aktualności powyższej oceny prawnej, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela.
Z tych przyczyn skarga na orzeczenie Wojskowej Rejonowej Komisji Lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej, kwestionująca to orzeczenie w części dotyczącej niestwierdzenia związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.