Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja stanowi uzupełnienie decyzji, która została skierowana do strony w dniu [...] 2000 r. Ta ostatnia została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] 2005 r., W tamtym (ostatecznie zakończonym) postępowaniu administracyjnym ustalono, że K. D. zajął bez zezwolenia pas drogi krajowej nr [...] w [...] w km [...] strona prawa.
Natomiast postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją określiło wyłącznie wysokość kary, tj. [...] zł.
W uzasadnieniu wcześniejszej decyzji (z dnia [...] 2000 r.) napisano, że dla celów wymiaru kary wykonano operat pomiarowy, na podstawie którego określono wielkość zajętego obszaru pasa drogowego na [...] m2. Uwzględniono okres od wszczęcia postępowania w dniu [...] 1999 r. do dnia [...] 2000 r., gdy droga nadal była przez stronę zajęta. Karę zmniejszono o 85%, przyjmując że samowolnie zajęty pas drogowy był wykorzystany dla celów parkingowych. 10-krotnie podniesiono karę z racji samowolnego zajęcia pasa.
Skarżący nie odniósł się w ogóle do ustaleń zawartych w decyzji, lecz skoncentrował się na zarzutach w sprawach załatwionych ostatecznie w poprzednim postępowaniu. Organ administracyjny podtrzymał swe ustalenia zawarte w decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Strona nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń do określenia wielkości zajętej powierzchni pasa drogowego, ani do liczby dni uwzględnionych przy ustalaniu wysokości kary. Dlatego Sąd przyjął, że ta część ustaleń poczynionych w kontrolowanym obecnie postępowania jest prawidłowa.
Natomiast wadliwie obliczono wysokości kary.
Skoro organ administracyjny uwzględnił czas między wszczęciem postępowania w dniu [...]1999 r. i stwierdzeniem w dniu [...] 2000 r., że droga była nadal zajęta przez stronę, to należało uwzględnić 218, a nie 219 dni.
Organ administracyjny nie wyjaśnił szczegółowo w decyzji, jakie czynniki składają się na iloczyn wyznaczający wysokość kary, co narusza art.107 § 3 K.p.a. Naruszone zostało też prawo strony do uzyskania niezbędnych pouczeń, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa (art.9 zd.2 K.p.a.).
Ustalenie wysokości kary jest sprzeczne z prawem materialnym. Nie ma podstaw działanie organu, który włączył do jednego iloczynu wskaźniki inflacji z kolejnych kwartałów. Arytmetyczne przeprowadzenie mnożenia w tej postaci, w jakiej zostało ono zapisane w decyzji daje kwotę [...] zł, a nie – [...] jak napisano w decyzji. Poprawne obliczona kara jest niższa od wskazanej w decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U.: 2004, nr 162, poz.1692 i 2005, nr 94, poz.788).
O kosztach orzeczono na podstawie art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.: r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U.: r.2003, nr 124, poz.1153 i nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 228, poz.2261 i 2256).