Uzasadnienie
Na wniosek J. B. z dnia 24 stycznia 2008 roku – organ I instancji, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, wydał w dniu [...] 2008 roku decyzję nr [...] odmawiającą przyznania J. B. zasiłku celowego na zakup biletu MPK – karty miesięcznej na wszystkie linie, ważnej na kolejne 30 dni począwszy od dnia jej wykupienia. Od decyzji tej J. B. wniosła odwołanie w dniu 13 marca 2008 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W toku powyższego postępowania odwoławczego, w dniu 26 marca 2008 roku J. B. złożyła ponowny wniosek do organu I instancji o przyznanie zasiłku celowego na zakup biletu MPK – karty miesięcznej na wszystkie linie, ważnej na kolejne 30 dni począwszy od dnia jej wykupienia (k. 1084 i 1165 akt adm.).
Pismem z dnia [...] 2008 roku oznaczonym nr [...] Ośrodek Pomocy Społecznej poinformował J. B., że jej kolejny wniosek z dnia 26 marca 2008 roku o przyznanie biletu MPK zostaje przekazany do rozpatrzenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z postępowaniem odwoławczym od decyzji z dnia [...] 2008 roku odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletu MPK (k. 1100 i 1169 akt adm.).
J. B. uznała powyższe pismo Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2008 roku za decyzję i złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie zarzucając, że organ nie rozpatrzył jej wniosku z dnia 26 marca 2008 roku o przyznanie biletu MPK i nie podał żadnego uzasadnienia w sprawie (k. 1170 akt adm.).
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) stwierdziło niedopuszczalność odwołania J. B. od pisma z dnia [...] 2008 roku, znak: [...]. Na uzasadnienie organ podał, że wskazane pismo jest tzw. zwykłym pismem i nie ma waloru decyzji administracyjnej określonej przepisem art. 107 § 1 kpa, a co za tym idzie - brak jest przedmiotu zaskarżenia, czyli brak jest decyzji, od której można złożyć odwołanie.
Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się J. B. wnosząc skargę, w której zarzuciła naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 3 kpa w zw. z art. 11 kpa i art. 107 § 3 kpa oraz składając "wniosek o uznanie uprawnień wynikających z art. 38 i art. 39 w zw. z art. 8.1 Ustawy". W uzasadnieniu skarżąca podała, że - jej zdaniem - przedmiotowe pismo, "mimo braków formalnych jest decyzją administracyjną kończącą postępowanie w danej sprawie".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 19 marca 2008r. skarżąca sprecyzowała swoje stanowisko nie przecząc, że w toku postępowania odwoławczego (od decyzji z dnia [...] 2008r. odmawiającej przyznania jej zasiłku celowego na kartę MPK - bilet miesięczny MPK na wszystkie linie, nie oznaczonego na konkretny miesiąc kalendarzowy, a ważny na kolejne 30 dni od daty jego wykupienia) - w dniu 26 marca 2008 roku ponowiła wniosek o przyznanie takiej karty MPK.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga J. B. nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny sprawy prowadzący do sporządzenia przez Ośrodek Pomocy Społecznej pisma z dnia [...] 2008r. jest miedzy stronami bezsporny. Spornym jest wyłącznie kwestia, czy pismo z dnia [...] 2008 roku jest zwykłym pismem, jak wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu, czy też jest to decyzja, od której przysługuje odwołanie, jak chce tego skarżąca.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – wobec tożsamości wniosków o przyznanie zasiłku celowego na zakup biletu MPK – karty miesięcznej na wszystkie linie, ważnej na kolejne 30 dni począwszy od dnia jej wykupienia z dnia 24 stycznia 2008 roku i z dnia 26 marca 2008 roku - ma rację organ administracyjny twierdząc, że pismo z dnia [...] 2008 roku jest to wyłącznie zwykłe pismo informujące skarżącą o przekazaniu jej kolejnego wniosku (tożsamego z nieuwzględnionym przez organ I instancji, a przekazanym do rozpatrzenia przez organ odwoławczy), w ślad za złożonym przez nią odwołaniem od niekorzystnej decyzji organu I instancji. A skoro tak, to rację ma organ administracyjny wskazując w zaskarżonym postanowieniu na przyczyny niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela w pełni stanowisko sądownictwa administracyjnego w tym zakresie, w szczególności stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2000 roku, sygn. akt V SA 235/00 (opubl.
LEX nr 81351): "1. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną, niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 kpa albo przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych przewidzianych art. 30 § 2 kpa, lub odwołanie zawiera braki formalne, np. wynikające z art. 64 kpa."
Mając na względzie przytoczone wyżej stanowisko – Sąd stwierdza, że organ administracyjny prawidłowo przyjął, iż w niniejszej sprawie zaszła niedopuszczalność odwołania z przyczyn o charakterze przedmiotowym, bowiem brak jest przedmiotu zaskarżenia, czyli brak jest decyzji - wobec braku możliwości uznania za taką pisma Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2008 roku oznaczonego nr [...]. W konkluzji – zdaniem Sądu – z powyższego wynika, że rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując jako podstawę prawna rozstrzygnięcia treść art. 134 kpa: "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne."
Skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem – Sąd skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w pkt I wyroku.
W oparciu o treść art. 250 p.p.s.a. oraz na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) przyznano pełnomocnikowi strony skarżącej zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – jak w pkt II wyroku.