Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. [...], po rozpatrzeniu zażalenia Z. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005 r. znak [...], orzekające o sprostowaniu z urzędu omyłki pisarskiej zawartej w decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2004 r. znak [...], w ten sposób, że w miejsce mylnie wpisanego w [...] wierszu decyzji, numeru [...] postanowiono wpisać [...].W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, oraz art. 7,,b" ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo o geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.).
Uzasadniając swoje postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
Decyzją ostateczna Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. [...] ustalono gleboznawczą klasyfikację gruntów Miasta [...].
Rozpatrując sprawę z wniosku Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. znak [...], Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] 2004 r. znak [...] odmówił wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu decyzji Starosty, w wierszu [...] licząc od góry napisano, że kwalifikacja gruntów gminy Miasta [...] została zatwierdzona ostateczną decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. Nr [...]
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. znak [...], z powołaniem na przepis art. 113 § 1 i 3 kpa, Starosta Powiatu [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swojej decyzji z dnia [...] 2004 r. znak [...], przez zastąpienie w wierszu [...] od góry mylnie wpisanego oznaczenia decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. "[...]" oznaczeniem prawidłowym "[...]".
Na postanowienie powyższe zażalenie złożyła Z. K., podnosząc, że jest w sporze z administracją gminną i powiatową, gdyż chce wzruszyć decyzję ustalającą gleboznawczą klasyfikację gruntów, a przedmiotowe postanowienie " zostało podjęte nie w celu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z błędem pisarskim do czego organ wydający ją ma prawo, lecz w celu uniemożliwienia uchylenia decyzji zamykającej możliwości wznowienia postępowania, a tym samym ponownego zbadania sprawy objętej moim podmiotowym interesem ".
Rozpatrując zażalenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zajął stanowisko. że treść akt sprawy, świadczy jednoznacznie o tym, że przytoczone w uzasadnieniu decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2004 r. oznaczenie ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. ustalającej gleboznawcza klasyfikację gruntów jako oznaczonej Nr [...] jest następstwem oczywistej omyłki pisarskiej, skoro oryginał decyzji z dnia [...] 1996 r. ma oznaczenie [...], na co powołał się Starosta w zaskarżonym postanowieniu z [...] 2005 r.
Z tych przyczyn organ odwoławczy uznał, że zaskarżone postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005 r. miało oparcie w przepisie art.131 § 1 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła Z. K.Skargę oparto na zarzucie naruszenia art.113 § 1 kpa, uznając, że orzeczone sprostowanie jest sprzeczne z ratio legis tej instytucji oraz zarzucając brak uzasadnienia,, faktycznego " w zaskarżonym postanowieniu.
Uzasadniając skargę, skarżąca podnosiła, że do sprostowania doszło gdy skarżąca podjęła starania o uchylenie decyzji ustalającej gleboznawczą klasyfikację gruntów w tym w odniesieniu do jej działki Nr A, przez oznaczenie jej części jako użytku " drogowego ". Skarżąca podnosi, że przez [...] lat występował błąd podwójnej numeracji i rzeczywistą intencję organu jest formalne utrzymanie istnienia drogi w interesie sąsiada. Zdaniem skarżącej błędy formalne zaskarżonego postanowienia pozwolą wyeliminować je z obrotu prawnego, co otworzy drogę do wzruszenia decyzji klasyfikacyjnej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), przedmiotem kognicji sądu jest kontrola zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem.
W myśl przepisu art.134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana na tych zasadach kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że jest ono zgodne z prawem.
Przepis art.113 § 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Taką podstawę prawną swego postanowienia z dnia [...] 2005 r. przyjął Starosta Powiatowy w [...] i akceptował ją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organ odwoławczy rozpatrujący zażalenie skarżącej.
Przedmiotem rozstrzygnięcia decyzją Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] 2004 r. była odmowa wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]1996 r. znak [...] w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów gminy Miasto [...].
Decyzja o takim oznaczeniu rzeczywiście istnieje - jej odpis znajduje się w aktach sprawy.
Uzasadniając, swoją decyzję z dnia [...] 2004 r. i właśnie opisując w uzasadnieniu decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. w przedmiocie zatwierdzenia klasyfikacji gruntów, Starosta [...], określił jej znak jako [...], co pozostaje w sprzeczności z oznaczeniem decyzji rozstrzygającej o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, opisanej w rozstrzygnięciu tej decyzji, oraz we wstępnej części uzasadnienia. Miały zatem organy w pełni podstawę do przyjęcia, ze wpisanie w wierszu [...] od góry decyzji z dnia [...]. 2004 r. oznaczenia decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 1996 r. w przedmiocie zatwierdzenia klasyfikacji gleboznawczej gruntów jako [...], w miejsce prawidłowego jej znaku [...], było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej, podlegającej sprostowaniu w trybie art.113 § 1 kpa.
To, że w pismach do skarżącej, nie mających charakteru decyzji czy postanowień, organy powołując się na decyzję z [...].1996 r. w sprawie zatwierdzenia klasyfikacji gruntów, niekiedy naprzemiennie oznaczały ją Nr [...] lub [...], nie dowodzi, że w sprawie dotyczącej zatwierdzenia klasyfikacji gruntów decyzja oznaczona Nr [...] została wydana.
Sama skarżąca na rozprawie podniosła, że o ile jej wiadomo, dnia [...]1996 r. wydana została decyzja dotycząca zagospodarowania gruntów nie rolnych oznaczona właśnie Nr [...], a więc w sprawie innej, niż przedmiot sprawy zakończonej decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]. 1996 r. znak [...]
Zarzuty skargi, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie sprostowania ma jakiekolwiek znaczenie, dla rozpatrzenia jej skargi na decyzję odmawiająca wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta [...] z [...].1996 r. znak [...] są całkowicie nieuzasadnione.Należy mieć na uwadze, że taka decyzja jest wymieniona w rozstrzygnięciu zawartym w decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] 2004 r. odmawiającej wznowienia postępowania, a tylko w uzasadnieniu tej decyzji omyłkowo wpisano numer decyzji z [...] 1996 r.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.).