Uzasadnienie
UZASAD MIENIE
Pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. skarżący Z.Ś. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Formularz został doręczony skarżącym w dniu 2 stycznia 2017 r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza PPF.
Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W sprzeciwie od powyższego zarządzenia referendarza sądowego skarżący wniósł o jego zmianę, zarzucając naruszenie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. póz. 718 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". Formularz wniosku został doręczony skarżącemu w dniu 2 stycznia 2017 r., a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 9 stycznia 2017 r. Jednak skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza "PPF" w wyznaczonym terminie. Również do sprzeciwu od 2 zarządzenia referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2017 r. skarżący nie dołączył wypełnionego formularza PPF.
Należy zauważyć, że art. 257 p.p.s.a. nie pozwala na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to jego wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.