Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego na wniosek kuratora absentis adwokat (k. 44 i n.) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas E. N. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k.
56) w złożonym dnia 24 stycznia 2011 r. do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego piśmie zatytułowanym "Zawiadomienie o sporządzeniu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej" wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w żadnej części według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje żądanie oświadczyła, że sporządziła w sprawie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę strony i opinia ta została przekazana Dziekanowi ORA oraz kuratorowi absentis.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Z treści pisma adwokat datowanego na dzień 24 stycznia 2011 r. wynika, że domaga się "przyznania kosztów pomocy prawnej, udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w żadnej części". Mimo pewnych zastrzeżeń gdy chodzi o precyzję sformułowania takiego oświadczenia zachodzą warunki do uznania, że wyjaśnienie tej treści można poczytywać za oświadczenie, o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie takiej jak ta przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Okoliczność, że adwokat nie przedłożyła do akt odpisu takiej opinii nie sprzeciwia się przy tym takiemu rozstrzygnięciu. W sytuacji bowiem gdy z akt sprawy nie wynika aby kurator absentis zakwestionowała fakt udzielenia stronie pomocy w tej formie oprzeć należy się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. (OZ 720/04), że w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika.
Prezentowane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wzbudza większych kontrowersji i jest powszechnie aprobowane w bieżącej praktyce orzeczniczej sadów administracyjnych. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że z przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani też z przepisów wzmiankowanego rozporządzenia nie wynika norma stwierdzająca co może być wyłącznym dowodem udzielenia stronie pomocy prawnej różnicować sytuację adwokata w obu przedstawionych przypadkach. Oceniając oświadczenia składane przez adwokata trzeba zaś pamiętać, że ten przy wykonywaniu zawodu podlega nie tylko powszechnie obowiązującemu prawu ale dodatkowo wiążą go Zasady Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (§11) za uchybienie którym odpowiada dyscyplinarnie (§4). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.