Uzasadnienie
Svgn. akt 111 SA/Kr 880/04
Dnia [...] sierpnia 2004r. (data nadania) G. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 7 lipca 2004r., którym za nieuzasadnione uznano złożone w trybie art. 37§1 kpa zażalenie na bezczynność Wójta Gminy R. w sprawie o rozgraniczenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z powodu niedopuszczalności, podnosząc, iż mylnie pouczono skarżącą o przysługujące jej skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności.
Zgodnie z przepisem art.3§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym
Dz. U. Nr.153 póz. 1270), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg, na wymienione w pkt.1-7 decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W szczególności stosownie do przepisu art. 3 §2 pkt.2 Sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przepis art. 37§1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym art. 33 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Rozstrzygniecie o tym zażaleniu następuje w formie postanowienia (art. 123 § 1 kpa).
Jednakże żaden przepis kpa nie przewiduje dopuszczalności wniesienia zażalenia na wydane w trybie art.37 kpa postanowienie.
Zgodnie z art. 141 §1 kpa zażalenie na postanowienie służy gdy kodeks tak stanowi.
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37§ 1 kpa, bez względu na to czy uznające zażalenie na bezczynność organu niższego stopnia za bezzasadne, czy też zarządzające czynności określone §2 art.37 kpa w przypadku uznania zażalenia na bezczynność organu za uzasadnione, nie ma także charakteru postanowienia kończącego postępowanie, ani też nie rozstrzyga o istocie sprawy.
Nie mieści się zatem postanowienie organu wyższego stopnia rozstrzygające w przedmiocie wniesionego w trybie art.37 kpa zażalenia na bezczynność organu, w kręgu postanowień wskazanych w art.3§pkt.2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast wniesienie zażalenia w trybie art.37 kpa, bez względu na sposób rozstrzygnięcia o nim przez organ wyższego stopnia w świetle art. 52§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiło spełnienie warunku dopuszczalności wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ewentualnej skargi na bezczynność Wójta Gminy. Sposób rozstrzygnięcia o zażaleniu nie ma wpływu na samą dopuszczalność skargi (Pow. wyrok NSA z 24.05.2001 IV S.A. 57299 - O NSA 2002/3/116)na bezczynność Wójta Gminy. Jednakże przedmiotem niniejszej sprawy nie jest bezczynność tego organu, lecz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skarga na to postanowienie ulega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie arl.58§1 pkt.6i 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż mylne pouczenie nie mogło sanować niedopuszczalności skargi.