Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną w rubrykę 6 wpisał tylko siebie.
Określając majątek swój podał, że w jego skład wchodzi dom drewniany z 1936 r., o pow. mieszkalnej 25 m2, oraz nieruchomość rolna tj. łaka na której są słupy, kolektory, kanały, przepusty drogi, las a w zasadzie krzaki. Zadeklarował brak zasobów, przedmiotów wartościowych oraz stałych dochodów.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że nie stać go na żadne koszty sądowe. Uważa, że został obrabowany przez władzę publiczną, która obróciła w perzynę jego piękną ojcowiznę.
Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych podniósł,że ledwo co wiąże koniec z końcem. W jego wyjaśnień wynika, że nie ponosi opłat na kanalizację (bo załatwia się w wychodku). Sugeruje problemy zdrowotne. Powiada, że nie chodzi do lekarza bo nie jest ubezpieczony. Nie pobiera pensji, renty ani emerytury. Nie ma podłączonej wody ani gazu. Twierdzi, że wodę czerpie ze źródełka. Nie ma podłączonego telefonu. Porusza się na starym rowerku. Dorabia roznoszeniem jabłek, oraz sprzedażą chrustu (konarów) z lasu, które sprzedaje przygodnym ludziom. Powiada, że po zapłaceniu podatku i rachunku za prąd praktycznie pozostaje bez środków. Do tych pisemnych wyjaśnień dołączył kopie pokwitowań podatku, za rok 2016 r. (zobowiązanie pieniężne) na kwotę 191 zł, pokwitowanie za prąd na 122,83 zł, kasowy dowód wpłaty 101 zł tyt. podatku leśnego, paragony fiskalne z apteki na kwoty po 2 zł za spirytus salicylowy.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa, które po uzupełnieniu dodatkowymi wyjaśnieniami skarżącego jest wystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Tworzy bowiem w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącego. Obrazuje, że skarżący jest osobą niezamożną. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiadają określoną wartość sprzedażną lub podkładową to (pomijając wykazany wiek i rodzaj domu) trudno wymagać od skarżącego rozporządzeń tego rodzaju celem zdobycia środków na koszty sądowe. Dom zabezpiecza bowiem jego potrzeby bytowe, a las pozwala mu na skromne utrzymanie. Poza tym należy wyrazić zapatrywanie, że osoba samotna, schorowana, nieubezpiczona, bez stałego źródła dochodu powinna dysponować jakimś materialnym zabezpieczeniem nawet gdy państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg płatności nierefundowanych.
Mając to wszystko na uwadze udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.