Uzasadnienie
Skarżący złożył pismem z 9 czerwca 2021 r. skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia o nr [...]. W zarzutach skargi skarżący stwierdził, że zaświadczenie wskazywało na "fałsz intelektualny" ponieważ wydana w sprawie decyzja Komendanta Powiatowego Policji nr [...] została wygaszona, a nie uchylona.
W dalszych zarzutach, skarżący powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że jako emerytowany funkcjonariusz Policji uprawniony jest do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał przede wszystkim, że wydano w sprawie zaświadczenie zgodnie z wnioskiem skarżącego. Dotyczył on bowiem żądania poświadczenia wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...]. Jednocześnie organ przyznał, że w zaświadczeniu tym popełniono omyłkę pisarską, ale została ona sprostowana postanowieniem z 28 czerwca 2021 r., Nr [...].
Co do twierdzeń skarżącego o przysługującym mu równoważniku pieniężnym – organ wskazał, że kwestia ta była badana przez sąd administracyjny, który wyrokiem z 14 kwietnia 2011 r., III SA/Kr 1018/09, skargę oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skargę należało odrzucić ponieważ była ona niedopuszczalna z uwagi na fakt, że środki zaskarżenia przysługują stronie jedynie od odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Zgodnie bowiem z art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
W doktrynie wskazuje się więc, powołując przy tym orzecznictwo sądów administracyjnych, że wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy od wydanego zaświadczenia (por. P. Przybysz [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. XIII, Warszawa 2021, art. 219). Jeżeli więc zostało wydane zaświadczenie o treści odmiennej od żądanej, to wnioskodawca powinien domagać się wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści (por. uzasadnienie uchwały NSA z 27.07.2009 r., I OPS 2/09).
W rozpoznawanej sprawie istotnie, decyzją nr [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji uchylił decyzję nr [...] z dnia 14 lipca 2009 r. przyznającą skarżącemu równoważnik z brak lokalu mieszkalnego od 1 maja 2005 r. do 12 maja 2005 r. i wygasił z dniem 1 maja 2005 r. decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 r. przyznającą równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego.
Niezależnie od powyższego postanowieniem nr [...] z dnia 28 czerwca 2021 r. Komendant Powiatowy Policji sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zmieniając formę "uchylono" na "wygaszono".
Powyższe postanowienie jest zaskarżalne zażaleniem, o czym skarżący został pouczony. Z tych to powodów Sąd nie mógł potraktować wniesionej skargi od "czynności Komendanta Powiatowego Policji" jako skargi na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki ponieważ ewentualna skarga byłaby dopuszczalna, ale po uprzednim jej zaskarżeniu do organu II instancji.
Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Ponadto Sąd zaznacza, że sprawa skargi na ww. decyzję z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego została, jak słusznie organ zaznaczył, prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2011 r., III SA/Kr 1018/09.
Z tych to powodów Sąd skargę odrzucił uznając ją za niedopuszczalną zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.