Uzasadnienie
W dniu [...] 2010 r. Prezydent Miasta wydał decyzję w której zwolnił częściowo z opłaty skarżącą - D. K. – Z. i ustalił kwotę 700,00 zł, jako miesięczne zobowiązanie z tytułu pobytu dziecka J. Z. w Socjalizacyjnej Placówce Opiekuńczo - Wychowawczej, w okresie od 09 sierpnia 2010 r. do czasu skreślenia dziecka z listy ewidencji wychowanków wyżej wymienionej placówki opiekuńczo - wychowawczej, a w przypadku uzyskania przez dziecko wieku pełnoletniego w trakcie pobytu w placówce, nie dłużej niż do czasu ukończenia nauki w szkole, w której ją rozpoczęło przed uzyskaniem wieku pełnoletniego. Ponadto orzeczono, że opłatę za miesiąc sierpień 2010 r. należy wnieść do 30 września 2010 r.
Decyzją z dnia 5 maja 2011 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wskazania terminu wniesienia opłaty za miesiąc sierpień 2010 r. i w tym zakresie orzekło, w ten sposób, że opłata za pobyt dziecka J. Z. w Socjalizacyjnej Placówce Opiekuńczo- Wychowawczej przy ulicy [...], w okresie od dnia 9 sierpnia 2010 r. do dnia wydania niniejszej decyzji powinna być wniesiona na konto Ośrodka w terminie 14 dnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. W pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W dniu 7 czerwca 2011 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2011 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, iż jest sytuacja finansowa jest trudna. Skarżącą zarabia ok. 1000 zł, a ponadto otrzymuje z funduszu alimentacyjnego kwotę 300 zł z funduszu alimentacyjnego na dziecko J. Z. Organ błędnie ustalił dochód skarżącej wliczając do dochodu rodziny dochód K. P., który nie jest ojcem małoletniej i który nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego ze skarżącą.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5).
Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prawnego ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, zachodzą okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.