Uzasadnienie
Skarżący w złożonych na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach domagali się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyjaśnili, że pozostają ze sobą oraz dwoma synami K. i M. we wspólnym gospodarstwie domowym.
Przedstawiając swoją sytuację materialną podali, że nie mają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wysokość stałych miesięcznych dochodów swego gospodarstwa domowego oszacowali na 699,10 zł renty skarżącego oraz 132 zł zasiłków rodzinnych wskazując równocześnie, że korzystają także ze wsparcia oferowanego w ramach MOPS.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Skoro niniejsza sprawa ma za swój przedmiot "zasiłek celowy" przyznawany w oparciu o przepisy ustawy o pomocy społecznej i opatrzona została symbolem "6320" oznacza to, że przynależy do spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sytuacja taka oznacza, że skarżący są z mocy prawa zwolnieni z obowiązku uiszczania opłat sądowych i ponoszenia wydatków (art. 239 pkt. 1 lit. a ppsa w związku z art. 241 ppsa). Jeśli zaś skarżący korzystają ze zwolnienia przedmiotowego to w takiej sytuacji działaniem oczywiście bezcelowym było składanie wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych (art. 244 §1 ppsa). O bezprzedmiotowości takich żądań przesądza, bowiem aktualizowana determinantami prawnymi realna możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych w tym trybie. Innymi słowy skoro skarżący mają już z mocy prawa to, czego chcą, to równocześnie nie mogą domagać się tego samego na wniosek.
Z tych względów należało postanowić jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.