Uzasadnienie
Uczestnik w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W piśmie z dnia 23.10.2014 r. sprecyzował jednak, że koszty opłaty sądowej od zażalenia może uiścić, nie jest jednak w stanie pokryć kosztów sporządzenia zażalenia przez kwalifikowanego pełnomocnika.
Objaśniając swoją sytuacja rodzinna podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną.
Określając majątek uwidocznił, że należy do nich dom o powierzchni 192 m2. Nie posiadają przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że od sierpnia 1994 r. przebywa na rencie chorobowej zawału serca. Nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych.
Wezwany wyjaśnił, że nie posiadają z żoną żadnych zasobów pieniężnych. Żyją na bieżąco, z pomocą dobrych ludzi i rodziny. Żona zarabia miesięcznie 827,49 zł. Oświadczył wraz małżonką, że nie posiadają żadnych rachunków bankowych. Okazał rachunki: za śmieci na 36,40 zł, za wodę i kanalizację 452,71 zł, za gaz 33,61 zł, za prąd 94,50 zł, za podatek od nieruchomości w ratach kwartalnych po 68 zł, do N S.A. na 76,83 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy uczestnik złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej rodziny a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Obrazuje, że nie należy ona do zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać małżeństwo z nie najwyższym dochodem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponują wystarczają po opłaceniu wykazanych stałych obciążeń na opędzenie podstawowych potrzeb. Okoliczność, że do uczestnika należy ujawniony dom nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiada on określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od uczestnika rozporządzeń tego rodzaju celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru albowiem godziłby one w podstawy egzystencji małżonków.
Mając to wszystko na uwadze można więc stwierdzić, że uczestnika nie będzie stać na opłacenie radcy prawnego lub adwokata. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny opłacić pełnomocnika z wyboru, to należało udzielić jej zgodnie z wnioskiem takiej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.