Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 20 listopada 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...] określającą A. S. - dalej skarżącemu, kwotę podatku od towarów i usług (typ B00) w wysokości 48.509,00 zł z tytułu importu wykonanego w dniu 25 sierpnia 2010 r. bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa, towaru w postaci: przyczepy Fontine rok 1999 oraz koparki 2005 Case CX 160, zgłoszonych na podstawie zgłoszenia celnego [...] do procedury celnej dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Skarżący wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. pełnomocnik organu wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu rozpoznania sprawy ze skargi skarżącego zarejestrowanej pod sygn. III SA/Kr 93/16, a dotyczącej określenia kwoty długu celnego wynikającego ze zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. nr [...] – które to rozstrzygnięcie ma istotny wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie dotyczącej określenia kwoty od podatków i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej) jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
Zgodnie z art. 30b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.
Wartość celna stanowi więc element kalkulacyjny podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Jak stwierdzono w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 93/16 została zarejestrowana skarga skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia kwoty długu celnego wynikającego ze zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. nr [...].
W tych okolicznościach wynik niniejszej sprawy – dotyczącej określenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów uzależniony jest od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. III SA/Kr 93/16, której przedmiotem jest ocena zgodności z prawem decyzji wydanych w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego.
W związku z powyższym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie III SA/Kr 93/16 istnieje, w ocenie sądu, przesłanka zawieszenia postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji.