Uzasadnienie
Skarżąca L. C. zwróciła się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wynajem lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy.
Pismem z dnia 30 maja 2011 r. skarżąca otrzymała pismo zawierające odpowiedź Prezydenta Miasta na ww. wniosek, z którego wynika, że na podstawie uchwały Rady miasta z dnia [...] 2007 r., Nr [...] brak jest podstaw prawnych do zaliczenia skarżącej do osób uprawnionych do ubiegania się o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy.
Pismo to zawierało pouczenie, z treści którego wynikało, że stanowi ono akt prawny z zakresu administracji publicznej, na który można wnieść skargę na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – P.p.s.a. Dalej wskazano, że "skarga powinna zostać poprzedzona czynnością określoną w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." W treści tego samego pouczenia stwierdzono, że "skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (...) wnosi się za pośrednictwem Prezydenta Miasta – Wydział Mieszkalnictwa Urzędu Miasta (...) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego pisma."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Dla porządku rozważań zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna. Przedmiotem kontroli jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 30 maja 2011 r., znak [...] skierowane do skarżącej po dokonaniu wstępnej kontroli jej wniosku o wynajem gminnego lokalu mieszkalnego. Pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia ona przesłanek określonych w uchwale do zawarcia umowy najmu, podlega kontroli sądu administracyjnego, jako akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. (Por. uchwała NSA z dnia 21.07.2008 r., sygn. I OPS 4/08). Z uwagi jednak na nie zachowanie trybu poprzedzającego wniesienie skargi do Sądu, skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (...). Zgodnie z § 2 tego artykułu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu danej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Stosowanie do treści art. 52 § 4 P.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania.
W niniejszej sprawie skarżąca po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta z dnia 30 maja 2011 r., wniosła – za pośrednictwem Prezydenta Miasta - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez uprzedniego wezwania Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w pkt. od 1 do 5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. A zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Podkreślić jednak należy, że odrzucenie skargi nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a zatem takie rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącej drogi do dochodzenia w przyszłości swoich praw przed Sądem Administracyjnym. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie skierowanie do Prezydenta Miasta pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2).
Na marginesie Sąd zauważa, że pouczenie dołączone do zaskarżonego aktu prawnego Prezydenta Miasta zawierało błędne, niepełne i sprzeczne. pouczenie w zakresie trybu wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego. Błędnie stwierdzono, że skarga powinna zostać poprzedzona czynnością określoną w art. 52 § 3 P.p.s.a., podczas gdy powinna być to czynność określona w art. 52 § 4 P.p.s.a., z uwagi na fakt, że zaskarżony akt prawny Prezydenta Miasta stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.). Ma to istotne znaczenie dla określenia właściwego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Ponadto zdaniem Sądu, pouczenie aby mogło spełnić swoją funkcję powinno zawierać treść przepisu prawa, a nie tylko wskazanie jednostki redakcyjnej. Dodatkowo w pouczeniu wskazano, że skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni "od daty doręczenia niniejszego pisma". Stwierdzenie takie jest sprzeczne z informacją, że skarga powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i nie odpowiada prawu.