Uzasadnienie
Małoletni D. N., działający przez przedstawiciela ustawowego A. N. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od decyzji Wojewody Małopolskiego z 28 kwietnia 2026 r., znak: WO-II.621.1.25.2026 w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z 26 czerwca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, poprzez wskazanie numeru PESEL. Ponadto wezwano przedstawiciela ustawowego skarżącego do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu aktu urodzenia małoletniego. W wezwaniach zakreślono termin siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Wezwania zostały doręczone przedstawicielowi ustawowemu skarżącego 13 lipca 2026 r. W terminie siedmiodniowym przedstawiciel ustawowy małoletniego nie usunął wskazanych wyżej braków formalnych sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym - Sąd jest zobligowany do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz art. 220 § 1 p.p.s.a.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Zgodnie z art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie zaś określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 – dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że przedstawiciel ustawowy skarżącego został wezwany do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego, tj. aktu urodzenia skarżącego i podania numeru PESEL skarżącego. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone stronie przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 13 lipca 2026 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 20 lipca 2026 r. W zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych sprzeciwu, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia sprzeciwu w razie zaniechania wykonania wskazanych czynności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od sprzeciwu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.