Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2013 r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta i Gminy. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267). Zgodnie z § 1 tej uchwały skarga W. F. na Burmistrza Miasta i Gminy została uznana za bezzasadną.
Pismem z dnia 13 maja 2014 r. W. F. wniosła skargę na powyższą uchwałę Rady Miejskiej.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarżąca nie poprzedziła jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a poza tym postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej z dnia 30 grudnia 2013 r. wydana na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi W. F. na Burmistrza Miasta i Gminy. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej Kpa) postępowania w sprawie skarg i wniosków.
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII Kpa do sądu administracyjnego.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zaskarżona niniejszą skargą uchwała Rady Miejskiej rozstrzygająca skargę z Działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), Lex 2014).
A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, czy postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., I OSK 318/13, LEX nr 1305299).
Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała Rady Miejskiej, będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII Kpa, nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Rady Miejskiej nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.