Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 30 kwietnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z 16 marca 2020 r., nr [...] o sprostowaniu oczywistej myłki w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 5 marca 2020 r. nr [...] orzekającej o przyznaniu A. N. (dalej: skarżąca") zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego ciepłego posiłku dziennie w kwocie 135 zł.
Sprostowanie obejmowało wiersz 19 na stronie 1 decyzji, gdzie zamiast "Biorcami świadczenia są: A. N., M. N" wpisano: "Biorcami świadczenia są: A. N.". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skarżąca w dniu 10 stycznia 2020 r. zwróciła się o udzielnie zasiłku celowego na żywność w okresie od stycznia do sierpnia 2020 r. Jak wynika z treści protokołu z ustnego zgłoszenia podania o udzielenie pomocy skarżąca wniosła o przyznanie ww. świadczenia dla siebie. Biorąc pod uwagę jednoznaczną treść wniosku oraz treść akt spraw dotyczących udzielenia pomocy rodzinie skarżącej Kolegium stwierdziło, że w niniejszym przypadku organ l instancji prawidłowo uznał, że w decyzji z dnia 5 marca 2020 r., nr [...] nastąpiła oczywista omyłka, która powinna zostać sprostowana w trybie art. 113 § 1 k.p.a.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W precyzując zarzuty skargi w piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącej zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 113 § 1 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie i sprostowanie treści decyzji, pomimo, że sprostowana treść decyzji nie jest oczywistą omyłką pisarską.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. póz. 137) sądy
Sygn. akt III SA/Kr 918/20 administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Jednocześnie zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., póz. 2325 ze zm.) dalej: P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Rozpoznając przedmiotową sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 16 marca 2020 r., orzekające o sprostowaniu z urzędu omyłki pisarskiej w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 5 marca 2020 r. orzekającej o przyznaniu zasiłku celowego, naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.
Zgodnie z art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. póz. 256 ze zm.), dalej jako k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W przedmiotowej sprawie organ l instancji orzekł o sprostowaniu z urzędu błędu pisarskiego w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 5 marca 2020 r. orzekającej o przyznaniu skarżącej zasiłku celowego w ten sposób, w wierszu 19 na stronie 1 decyzji, zamiast "Biorcami świadczenia są: A. N., M. N." wpisano: "Biorcami świadczenia są: A. N.".
W ocenie Sądu taka korekta decyzji nie może być dokonywana w trybie sprostowania ponieważ zmieniając krąg beneficjentów przyznawanej pomocy określonych w decyzji, organ powoduje jej merytoryczną zmianę.
W orzecznictwie niekwestionowany jest pogląd, że błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Wszystkie te wady muszą mieć charakter techniczny i nieistotny, tj. nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia lub znacząco modyfikować stan faktyczny ustalony w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości (wyrok NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2530/16 oraz wyrok NSA z 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2899/18). Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia (wyrok NSA z 14.10.2020 r. sygn. akt II OSK 2041/18).
Z przedstawionych względów Sąd stwierdził, że dokonana zmiana nie stanowiła oczywistej omyłki, gdyż miała wpływ na kształt merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez organ l instancji.
Trafne były zatem zarzuty pełnomocnika skarżącej, co do naruszenia przez organy art. 113 § 2 k.p.a. w stopniu, który miał istotny wpływ na wynika sprawy. Dlatego też działając na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz § 2 i § 3 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., póz.
- 18) - pkt 2 sentencji wyroku.