Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych
Objaśniając sytuację rodzinną wskazała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z córką, synem i konkubentem.
Zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składają się zasiłki z MOPS w wysokości ok. 1400 zł oraz dochody z pracy konkubenta w kwocie ok. 800-1000 zł z tym że aktualnie jest bezrobotny.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że wykazane dochody są jedynymi, przy czym miesięcznie skarżąca przeznacza na prąd ok. 250 zl, na gaz ok. 70 zł, na lekarstwa ok. 400 zł, na telefon ok. 50 zł, na jedzenie i środki czystości ok. 500 zł. Wskazując na powyższe nadmieniła, że od przyszłego miesiąca do wydatków tych dojdzie jeszcze czynsz w wysokości ok. 600 zł. Skarżąca podniosła, że jej dzieci borykają się z problemami zdrowotnymi. Powiada, że zaciągnęła kilka pożyczek na ok. 5 tyś. zł. Posiada także zadłużenie za mieszkanie na ok. 5 tyś. zł. Jej konkubent stracił pracę i obecnie jest w trakcie jej poszukiwania. Także i on posiada zadłużenie na ok. 15 tyś. zł. W tej sytuacji nie jest w stanie zapłacić kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji uznania, że strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.