Uzasadnienie
Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] odmówił uznania za osobę bezrobotną P. Z. z powodu nie spełnienia przez wnioskodawcę warunków wynikających z art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.).
Pismem z dnia [...].05.2006r. P. Z., odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu decyzji podał, iż jako doktorant na wydziale historii [...] nie jest osobą uczącą się albowiem etap nauki zakończył w momencie pozyskania stopnia naukowego magistra. Podał także, iż jego status jako doktoranta nie jest tożsamy ze statusem studenta studiów doktoranckich.
Decyzją z dnia 08.06.2006r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. W uzasadnieniu wskazał, iż przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy ściśle określa warunki umożliwiające nabycie statusu osoby bezrobotnej. Podkreślił, że osoba rejestrująca się w urzędzie pracy w charakterze bezrobotnego nabywa prawa, ale również przyjmuje na siebie pewne wynikające z ustawy obowiązki. Jednym z podstawowych obowiązków jest obowiązek zgłaszania się do urzędu pracy w wyznaczanych terminach celem potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia i szkolenia.
Organ odwoławczy podkreślił, iż ustawodawca nie określa częstotliwości wyznaczania bezrobotnym terminów stawiennictwa, jak również nie wskazuje, jakie okresy powinny dzielić kolejne terminy. Przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 25.05.2005 r. (które weszły w życie od dnia 14.07.2005 r.) w sprawie warunków i trybu organizowania, prowadzenia i odbywania studiów doktoranckich oraz przyznawania i zwrotu stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 29.06.2005 r. nr 115, poz.964) wprowadzają program studiów doktoranckich.
Zgodnie z nim obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych ustalonych dla poszczególnych lat studiów, w których prowadzeniu powinien brać udział uczestnik dziennych studiów doktoranckich, z uwzględnieniem corocznej przerw okresie wakacji, w wymiarze ośmiu tygodni oraz obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych, które powinien prowadzić samodzielnie uczestnik dziennych studiów doktoranckich, z uwzględnieniem corocznej przerwy w okresie wakacji, w wymiarze ośmiu tygodni. Powyższe okoliczności zdaniem organu uzasadniają fakt, iż skarżący nie jest gotowy do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej.
Na powyższą decyzję złożył skargę P. Z. wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi podał, iż decyzja odmawiająca mu nadanie statusu osoby bezrobotnej narusza jego interes prawny, jest bowiem magistrem historii posiadający tytuł zawodowy i uprawnienia do pracy w tym zawodzie. Fakt odbywania studiów doktoranckich nie uzasadnia niemożności podjęcia zatrudnienia. Zdaniem skarżącego studia doktoranckie kończą się nie uzyskaniem tytułu zawodowego, a jedynie tytułu naukowego i nie można ich utożsamiać ze sobą. Skarżący stwierdził, że studia doktoranckie nie uniemożliwiają mu podjęcie pracy zawodowej w wyuczonym na studiach zawodzie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentacje w sprawie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Organy I i II instancji wydające decyzje o odmowie przyznania skarżącemu statusu bezrobotnego przyjęły, iż nie spełnia kryteriów wynikających z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.), gdyż odbywa on 4-letnie studia doktoranckie, co powoduje, że nie jest gotowy do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej.
Takie ustalenia organów nie zostały poparte żadnym postępowaniem dowodowym, a jedynie organ zacytował przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 22 maja 2005 r. w sprawie warunków i trybu organizowania, prowadzenia i odbywania studiów doktoranckich oraz przyznawania i zwrotu stypendiów doktoranckich (Dz. U. Nr 115, poz. 964).
Zgodnie z § 5 rozporządzenia program i regulamin studiów doktoranckich uchwala Rada jednostki organizacyjnej szkoły wyższej. Z tak uchwalonego programu i regulaminu studiów doktoranckich wynikają szczegółowo obowiązki doktoranta.
Należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że uczestnika studiów doktoranckich nie można uznać za osobę uczącą się - w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż studia doktoranckie można rozpocząć dopiero po ukończeniu studiów magisterskich, których ukończenie oznacza z reguły uzyskanie uprawnienia do wykonywania zawodu. Skarżący ukończył wyższe studia magisterskie na Wydziale Historii [...] i deklaruje gotowość podjęcia pracy w pełnym wymiarze godzin.
Skarżący przedłożył też zaświadczenie, iż w okresie odbywania studiów doktoranckich, był zatrudniony w wymiarze pełnego etatu w [...] Fundacji Promocji Kultury i Sztuki [...].
Powyższe okoliczności nie zostały w sposób prawidłowy ocenione przez organy wydające decyzje, co musiało skutkować ich uchyleniem.
Przy ponownym rozpoznaniu organ I instancji ustali, jakie obowiązki ciążą na skarżącym w związku ze studiami doktoranckimi, w oparciu o regulamin studiów doktoranckich na [...] i ewentualnie inne przedłożone przez skarżącego dowody i dopiero wówczas oceni, czy skarżący nie spełnia kryteriów do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, czy też je spełnia.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa orzeczono jak w sentencji.